Vier klassieke koshirae-stijlen: buke-zukuri, jindachi, handachi en de chisagatana aan het hof

Een mes in twee soorten jurken

Een van de meest leerzame Japanse zwaarden in het Metropolitan Museum of Art heeft geen foto op de openbare verzamelpagina. Het bewijs zit in de metingen. De catalogus geeft een lengte van 94,6 centimeter en een lengte van 96,2 centimeter. Er is maar één mes. Het object kwam het museum binnen met twee set bevestigingen. Hun data vertellen een nog opmerkelijker verhaal: het blad behoort tot de veertiende eeuw, de bevestigingen tot de late negentiende of vroege twintigste. Geen enkele schets, datum, of manier van dragen kan de hele vermelding verantwoorden.

Koshirae is het woord voor de montage of gekleed buitenkant van een Japans zwaard. Het is waar hout, lak, zijde, en metaalwerk tegenkomen kleding en sociale gewoonte. Vier uitdrukkingen die vaak worden gebruikt om bevestigingen te beschrijven zijn buke-zukuri, jindachi, handachi, en chisagatana. Ze bieden verschillende punten van toegang tot het onderwerp. Men roept het krijgershuis op, een traditie van opgehangen zwaarden, een de lening van tachy fittingen, en een de jurk van een klein zwaard. Ze vormen geen enkele officiële lijst van vier exclusieve stijlen. Een montage kan behoren tot een paar, terug te roepen een oudere vorm, en uit te drukken een bijzondere gelegenheid van jurk allemaal in een keer.

De sjerp en het silhouet

Buke is een term voor een krijgershuis, terwijl zukuri in deze context verwijst naar een manier van maken of vormen. In de discussies van de bevestigingen, buke-zukuri wordt algemeen geassocieerd met de sash-gedragen vorm bekend van afbeeldingen van Edo-periode samurai. Veel moderne museumvermeldingen maken gebruik van uchigatana-stijl montage of gewoon naam van het gemonteerde object een katana. Iemand die een Engelstalige collectie zoekt naar de exacte term buke-zukuri zal dus uitstekende voorbeelden missen. Begin met het bewijs voor hoe het complete ensemble betrekking heeft op de jurk van de drager, dan uitzoeken welke term de specifieke collectie heeft gekozen om te indexeren.

In het bekende uchigatana arrangement zat de schede in de sjerp en de rand naar boven gericht. De conventie heeft invloed op de geschiedenis van het ontwerp omdat de montage een bepaald gezicht aan waarnemers vertoonde. Een ornament dat rechtop op een moderne horizontale pagina lijkt, kan in een portret worden omgezet in een andere relatie met zijn omgeving. De richting van een boomstam, de houding van een dier, en de plaatsing van een kam kunnen allemaal de aandacht op de oorspronkelijke oriëntatie belonen. Een geïsoleerde montage die wordt weergegeven om zijn ontwerp het gemakkelijkst te zien te maken moet worden gelezen samen met een uitzicht op de montage waar men overleeft.

Bladen en bevestiging voor een zwaard (Katana); 91.2.56, Metropolitan Museum of Art, beeld 2
Bladen en bevestiging voor een zwaard (Katana); 91.2.56, Metropolitan Museum of Art, beeld 2. Metropolitan Museum of Art, open toegang.

De foto hier toont een gemonteerde katana uit het Metropolitan Museum. Vergelijk de continuïteit van de geschetste schede met een illustratie van een lung montage waarvan ophangmeubilair duidelijk zichtbaar is. Het is de relatie tussen de delen die de vergelijking nuttig maakt. Een bewaker zelf kan niet dezelfde informatie geven over historische jurk. Een detail van het oppervlak van het mes ook niet. Een foto van fittingen op een dienblad kan een buitengewone afwerking onthullen terwijl de oorspronkelijke karakter van het ensemble open blijft. De beschrijving van het museum helpt terug te vinden wat de fotograaf heeft gehad goede reden om buiten het frame.

Er is ook een verschil tussen een type montage en het idee van een bijpassend paar. Daisho beschrijft een lang en kort lid dat samen is bedacht of begrepen. Hun decoratie kan de relatie bevestigen door middel van herhaalde materialen, kleuren of motieven. Aangekondigd als aparte inzendingen jaren nadat een collectie is verdeeld, kan een lid nog steeds worden gecatalogiseerd als behorend tot een paar. Dat historische feit vertelt ons iets over hoe het werk werd gepresenteerd. Het maakt daisho geen concurrerend antwoord op een vraag of de individuele bevestigingen kenmerken van de handachi stijl hebben.

Jindachi en de woordenschat van de suspensie

Jindachi komt naar boven in discussies van tachi versleten geschorst in plaats van door de sjerp. Het woord roept een veld of militaire omgeving op. Die linguïstische vereniging is een slechte basis om een specifieke slagveldgeschiedenis toe te kennen aan een museumobject. De geschorste vorm had een lang hiernamaals in geschenken, ceremoniële jurk, en de inrichting van instellingen. Een kostbaar voorbeeld zou een regeling die bekend is van veel oudere werken kunnen behouden en ons nog steeds het meest vertellen over de ceremoniële cultuur van de periode waarin haar huidige exterieur in opdracht werd gegeven. Een gedocumenteerde gift of toewijding kan informatiever zijn dan de brede naam van het type.

De Japanse term ashi, letterlijk voeten, komt voor in beschrijvingen van de opknoping fittingen op een tachi schede. Om te zien waarom de term belangrijk is voor een catalogus, kijk over de volledige lengte van een montage. Ringen en bevestigingen creëren punten van visuele nadruk die een continu gelakte schede niet zou hebben. Een maker kan hun kleur in het metaal weerkaatsen aan het uiteinde van het handvat of het uiteinde van de schede. Het zichtbare effect komt zowel uit intervallen als uit het ontwerp van een enkele montage. Twee stukken met heel verschillende decoratieve thema's kunnen dus een nauw verwant silhouet delen.

Een naam die waarschijnlijk in een museumcatalogus is itomaki no tachy. Dit wijst de lezer naar het inpakkarakteristiek van een meer specifiek type montage. In discussies over hangende zwaarden bewaart het informatie die onder het bredere woord jindachi kan verdwijnen. Het Metropolitan Museum behoudt samen met de doos een voorbeeld. Die combinatie verandert de geschiedenis van een zwaard gedragen door een persoon in een geschiedenis van een ensemble ook opgeborgen, gepresenteerd en bewaard. Dozen hebben hun eigen plaats in de biografie van dergelijk werk, soms met een inscriptie of het leveren van een fysieke context voor stukken die anders hadden kunnen worden gescheiden.

Montuur van een hangend gedragen zwaard (itomaki-tachi koshirae) met opbergkist. Metropolitan Museum of Art, 2023.735.6a–e (aanzicht 1).
Montuur van een hangend gedragen zwaard (itomaki-tachi koshirae) met opbergkist. Metropolitan Museum of Art, 2023.735.6a–e (aanzicht 1).. Metropolitan Museum of Art.

Stel je het verschil voor tussen een inventaris van een kasteelkast en een moderne kunstcatalogus. De garderobehouder kan zich op de hoogte stellen van de omstandigheden waarin zij nodig waren of van de persoon die het recht heeft deze te ontvangen. Een curator van metaalwerk kan dezelfde objecten classificeren door het karakter van hun toebehoren. Een lakspecialist zou twee van de schedes kunnen groeperen met dozen en meubels gemaakt in dezelfde decoratieve techniek. Er is geen tegenspraak in deze regelingen. Het probleem begint wanneer een gespecialiseerde term uit het ene systeem wordt behandeld alsof het de taken en privileges beheerst die in het andere systeem zijn geregistreerd.

Het bewijs voor handachi

Handachi wordt vaak vertaald als halve tachy. Een lezer die de Engelse woorden in afzondering tegenkomt, kan een zwaard verwachten half zo lang als een standaard tachy. Het museum objecten beantwoorden de vraag effectiever. De naam beschrijft het karakter van de montage. Tachi-achtige fittingen kan geven een sjerp-gedragen ensemble iets van het uiterlijk van een geschorste. Metalen details aan de uiteinden en langs de schede kunnen bijzonder welsprekend zijn. Zoals het groengelakt paar hieronder laat zien, kan zelfs een paar bevestigingen met een nadrukkelijk individueel kleurenschema in deze termen worden beschreven.

Kijk naar het zilveren beek ontwerp op die groene grond. Zijn beweging verbindt het ensemble met het ensemble. De bijpassende behandeling geeft de lange en korte leden een familiegelijknis zonder dat de kunstenaar een ontwerp op precies dezelfde grootte moet reproduceren. Als de foto aan de centrale doorgang van lak zou worden bijgesneden, zou dit een overtuigende illustratie zijn voor een geschiedenis van oppervlakteontwerp. Herstellen van de uiteinden, de fittingen, en het metgezellige stuk, en de vragen veranderen. We kunnen nu de relatie tussen de twee objecten en de classificatie van de montage en de afwerking op de schede bespreken.

Twee bij elkaar horende handachi-monteringen met een zilveren beek op een groen gelakte ondergrond
Twee bij elkaar horende handachi-monteringen met een zilveren beek op een groen gelakte ondergrondNationale Instituut voor Kunst en Geschiedenis (via Wikimedia Commons). Licentie.

Een record in het West-Australische Museum is ongewoon nuttig omdat het zijn velden voor het blad scheidt van de beschrijving van de koshirae. Onder deze laatste identificeert het een handachi. De schede heeft rode en gouden lak en ronde zilveren decoratie. De ingang onderscheidt ook een accessoire met zijn eigen draak en paulownia beelden. Lezers kunnen drie niveaus van beschrijving volgen binnen één record: de omtrek van het gemonteerde korte zwaard, de decoratie van zijn schede, en de afbeeldingen op een kleiner onderdeel. De naam van een decoratieve plant kan niet op zichzelf de stijl van de gehele assemblage leveren.

Datzelfde record verwijst het korte zwaard expliciet naar een daisho. Hier heeft het museum een perfect praktisch antwoord gegeven op een schijnbare terminologiepuzzel. Handachi beschrijft een vorm van montage, wakizashi identificeert het korte zwaard, en daisho registreert zijn relatie met een ander stuk. Alle drie kunnen verschijnen in één discussie omdat ze verwijzen naar verschillende aspecten van het materiaal. De catalogus geeft ook een bladmeting. Het verplaatsen van die meting in een kolom met kop en lengte van handachi zou een meting van een voorbeeld in stilte omzetten in een definitie die het museum nooit bedoeld had.

Een andere handachi in dezelfde collectie draagt een anders gevormde ijzeren hoed met contrasterende decoratie. Het vergelijken van de twee beschrijvingen voorkomt dat een kenmerk van het eerste exemplaar een regel wordt voor de hele klasse. Men zou zich kunnen herinneren rode lak en een vergulde bewaker vooral levendig na het zien van de eerste foto. Deze details zijn nuttig om dat specifieke object weer te herkennen. Het lidmaatschap van de groep berust op een bredere relatie tussen de fittingen en de stijl van de montage. Museumcollecties met meer dan één opgenomen voorbeeld zijn vooral waardevol omdat ze laten zien welke details binnen een genoemde categorie variëren.

Chisagatana en het bewijs van Hikone

Chisagatana, ook geschreven chiisagatana in Engelse catalogi, bevat het gewone idee van kleinheid. Het verschijnt in de namen van bevestigingen voor korte bladen. De term doet er hier toe omdat een kleine montage een geschiedenis in formele jurk kan hebben die heel anders is dan een algemene beschrijving van de vorm van een dolk. Een tentoonstellingslabel mag het een montage voor een dolk noemen, een andere kan de Japanse naam translitereren, en een derde mag beide beschrijvingen dragen. De lengte van een niet-gemonteerd mes alleen zal de lezer niet vertellen hoe de buitenkant eruit zag of welke gelegenheid een bepaalde persoon geassocieerd met het.

Hikone Castle Museum levert een uitzonderlijk goed genoemd voorbeeld. De collectie entry registreert glanzende zwartgelakte bevestigingen voor een daisho en een chiisagatana geassocieerd met Ii Naosuke, de negentiende-eeuwse heer van Hikone. Het cadeau kwam van de Ii familie. Deze gegevens laten de historicus toe om de materiële omgeving van een bepaalde heer te bespreken. Ze hebben ook een nuttige limiet gesteld. Het korte catalogus-item documenteert niet elke ruimte waarin het kleine zwaard werd gedragen. Het oproepen van een type dat geschikt is voor formele interieurs hoeft niet te veranderen in een claim dat dit specifieke voorbeeld werd gedragen op een genoemde ceremonie op een bekende dag.

De montage van het Metropolitan Museum hier getoond begeleidt een blad gecatalogiseerd als een tanto. De twee delen ontvangen verschillende labels in de titel van het object. Die kleine typografische beslissing bevat aanzienlijke informatie. Een curator kan het blad herkennen als één type en een meer specifieke naam toekennen aan de manier waarop het is gekleed. Als een zoekinterface alleen een brede dolk categorie biedt, kan het object naast anderen worden opgeslagen met heel verschillende buitenkanten. Na de volledige titel van het museum in plaats van de zoekcategorie herstelt het onderscheid. Het beeld en het toetredingsnummer maken het mogelijk om later terug te keren naar hetzelfde voorbeeld.

Dolkkling (tantō) met chisagatana-montuur. Metropolitan Museum of Art, 2018.833.19a–j (aanzicht 1).
Dolkkling (tantō) met chisagatana-montuur. Metropolitan Museum of Art, 2018.833.19a–j (aanzicht 1).. Metropolitan Museum of Art, open toegang.

Een andere ingang van het Metropolitan Museum maakt de onafhankelijkheid van mes en montage bijzonder duidelijk. De titel brengt een mes geïdentificeerd als een nata, of bijl, en een montage beschreven als chiisagatana-goshirae. De lezer hoeft niet af te leiden dat elk voorbeeld in deze montagestijl een soortgelijk blad had. Wat de toegang levert is een opmerkelijke associatie van formulieren. Een museum dat het hele werk uitsluitend onder bijlen classificeerde, zou het moeilijk maken voor historici van jurken om te vinden. Een catalogus die het alleen een dolkmontage noemde, zou de functie verliezen die de vereniging opvallend maakt.

Gerechtsjurk, krijgersjurk, en het bewijs van woorden

Het woord rechtbank heeft een breed scala in het Engels schrijven op Japan. Het kan verwijzen naar de keizerlijke rechtbank, een publiek voor een shogun, of het ceremoniële leven van een groot huis. Een vertaling die een object een hofzwaard noemt kan bezoekers helpen zijn formaliteit te begrijpen terwijl de specifieke instelling niet gespecificeerd is. De titel van het huidige essay gebruikt hof chisagatana om een zoekterm in te voeren. Een historisch verantwoordelijke beschrijving van een individueel stuk gaat verder met de naam van het huishouden of de instelling wanneer de record het toelaat. In Hikone bieden de genoemde eigenaar en het gezinscadeau dat waardevolle lokale detail.

Tokyo National Museum's expositie checklist voor de Eisei Bunko collectie geeft een leerzaam voorbeeld van een andere strategie. De Engelse vermelding voor een chiisagatana montage namen de wijnstok ontwerp in lak. Patroon en materiaal geven de bezoeker een manier om het object in een koffer te vinden. Zij hebben niet de vertaler nodig om een gelegenheid van slijtage uit te vinden. Een checklist die is opgesteld voor een tentoonstelling is een verslag van wat onder bepaalde omstandigheden is samengebracht. Een permanente collectie en een historische inventaris hebben verschillende doeleinden. Wanneer elke leverancier slechts een deel van het antwoord levert, kunnen hun verschillen hen waardevolle partners in onderzoek maken.

Hoe lees je de cijfers op een bevestigingslabel

De cijfers uit het Metropolitan Museum aan het begin van deze rekening verdienen een tweede blik. Naast de twee gemonteerde lengtes levert de plaat een aparte meting voor de snijkant. Deze getallen zijn antwoorden op verschillende vragen, allemaal volkomen redelijk. De paar centimeters die de ene lengte van de andere van elkaar onderscheiden hebben betrekking op de buiten ensembles. Het veel grotere verschil tussen een algehele meting en een randmeting volgt uit verschillende eindpunten. Een tabel die nummers kopieert zonder de etiketten erbij te houden zal binnenkort een geschiedenis opleveren waarin een enkel bewaard blad van grootte lijkt te veranderen.

De data van de componenten kunnen net zo misleidend zijn. Als een zwaard uit de veertiende eeuw twee bevestigingen heeft die honderden jaren later zijn vervaardigd, kan het omschrijven van het geheel als ‘middeleeuws’ geschikt zijn voor een tentoonstelling die is geordend rondom de zwaarden. Dit zou echter een zeer slechte datum zijn voor een artikel over het vernis van diezelfde scheeden. Omgekeerd maakt een foto van het complete werk, in een discussie over moderne historische interpretatie, het zwaard niet noodzakelijk ‘modern’. Een goede beschrijving kan beide data weergeven, en een online catalogus biedt ruimte voor meerdere afbeeldingen. De kleinste verbetering die een schrijver kan aanbrengen, is om de naam van de component direct naast de datum te plaatsen waar deze op betrekking heeft.

Een laatste vraag helpt bij het bekijken van een groep geïllustreerde platen. Wat ontbreekt er op het display? Een blad kan naast een lege montage worden getoond, beslag kan zijn gescheiden, of een opslagruimte kan blijven bestaan, zelfs wanneer geen overeenkomstige kledingstuk overleeft. Lege ruimte is bewijs voor wat nog kan worden uitgelegd. De Western Australian records behouden een verwijzing naar een paar. Hikone heeft een donor en een eigenaar. Het Metropolitan Museum behoudt twee bevestigingen en de metingen van beide. Elk behoudt een verbinding die de anderen missen, en hun gecombineerde getuigenis is rijker dan een vier-delige diagram.

Teruggevoerd in de galerie, worden de vier namen manieren om te zien. De sjerp vestigt de aandacht op het gezicht gepresenteerd aan een kijker, schorsing van de opstelling van fittingen over een schede, handachi aan de persistentie van oudere visuele vormen in een ander ensemble, en chisagatana aan de rol van kleine bevestigingen in fijn gedifferentieerde jurk. Met die relaties in het vooruitzicht, een geval van hout, lak, zijde en metaal begint het sociale leven van objecten over te brengen. Het mes had een eigen geschiedenis. Zo ook de dingen waarin opeenvolgende generaties kozen om het te kleden.

Veelgestelde vragen

Wat betekent koshirae in een museumcatalogus?

Dit verwijst naar de buitenste of externe constructie. Een object kan een naam, maker en datum hebben, zowel voor het mes zelf als voor de bevestiging.

Wat is het verschil tussen een opknoping tachy mount en een uchigatana mount?

Het belangrijkste onderscheid is hoe het ensemble betrekking had op jurk. De geschorste tachy en de sash-geworn uchigatana presenteren verschillende regelingen van fittingen.

Betekent handachi de helft van de lengte van een tachy?

Hier beschrijft de term de stijl van de montage. Tachi-achtige metalen fittingen kunnen verschijnen op een ensemble geassocieerd met sjerp slijtage.

Is elke jindachi een gedocumenteerd slagveld object?

Een classificatie van ophangsystemen bepaalt niet het gebruik van een individueel object. Musea kunnen specifieke stijlen catalogiseren en aparte bewijslast leveren voor de context.

Welk museum bewaart een chiisagatana geassocieerd met Ii Naosuke?

Hikone Castle Museum registreert glanzende zwartgelakte bevestigingen voor zijn daisho en chiisagatana. De collectievermelding identificeert een cadeau van de familie Ii.

Kan een mes aan beide zijden verschillende bevestigingsmethoden hebben?

Ja. Het Metropolitan Museum of Kunst vereffent een mes met twee sets bevestigingen en registreert verschillende lengtes van de bevestigingen voor de ensembles.

Films en lezingen

TV Tokushima — Tentoonstelling over de eigen ontwikkeling van Japanse zwaardmonturen

Bijutsuten Navi — Rondleiding met de conservator van het Nezu Museum: harnassen, zwaarden en beslag uit de Mitsumura-collectie

Collectiegegevens en verdere literatuur

gerelateerde artikelen