Kiku-Ichimonji en Norimune: keizerlijke chrysanten op de klingangel, klingen uit Fukuoka en moderne mythen

Twee kleine markeringen en een zeer groot verhaal

De schatkamer van Hie Shrine in Tokio registreert een National Treasure tachy getekend Norimune. Een nationaal register voor een zwaard in Hyogo registreert een andere tachy met een chrysant fijn gegraveerd nabij de basis van het blad. In een boekwinkel kan men een derde object vinden, een deel van historische fictie dat de naam Kiku-Ichimonji met de Shinsengumi verbindt. Deze drie dingen zijn echt. De intrigerende vraag is of het lezen van over hen in snelle opeenvolging geeft ons de geschiedenis van een enkel zwaard. Het antwoord hangt af van welke woorden eigenlijk op het metaal zitten, die tot de titel van een museum behoren en die ons eerst ontmoeten op een gedrukte pagina.

National Treasure tachy ondertekend Norimune, Hie Shrine
National Treasure tachy ondertekend Norimune, Hie Shrine. 文化財協会 (via Wikimedia Commons).

Het onderscheid is vooral van belang voor een zoektocht in het Engels. Kiku betekent chrysant. Ichimonji verschijnt in de naam van een Bizen school en kan het geschreven teken oproepen voor één. Norimune is de naam van een smid. Zet de termen naast elkaar in een moderne zoekbox en het resultaat ziet eruit als een opmerkelijk nauwkeurige beschrijving. Toch kan een doorzoekbare zin ideeën verenigen die afzonderlijk overleven in het historische verslag. Het juiste uitgangspunt is een genoemd werk in een bekende collectie. Hie's gesigneerde mes geeft ons er een. Het geregistreerde werk van het Kurokawa Institute of Ancient Cultures geeft ons een ander werk. Elk verlicht de ander het meest effectief wanneer zijn identiteit intact wordt gehouden.

De toewijding bij Hie Shrine

Hie beschrijft een presentatie gemaakt op het eerste bezoek aan het heiligdom van Tokumatsu, een kind van de derde Tokugawa shogun, Iemitsu. Tokumatsu zou de vijfde shogun worden, Tsunayoshi. Het evenement behoort tot het derde jaar van Shoho, in de zeventiende eeuw. Wat overleeft in de rekening van het heiligdom is een link tussen een vroeg zwaard en een gelegenheid in het leven van een veel later kind. Toewijding diende om het prestige van het huis, de beschermende rol van een heiligdom, en de stand van een gevierd werk samen te brengen. De identiteit van de ontvangende instelling is even belangrijk voor de resulterende geschiedenis als de naam van de toekomstige heerser.

De chronologie verdient even aandacht. Als in een bijschrift staat dat een zwaard een connectie had met Tsunayoshi, zal een moderne lezer zich waarschijnlijk een volwassen shogun die het gezag uitoefent voorstellen. De rekening van het heiligdom wijst in plaats daarvan naar kindertijd en ritueel. De politieke betekenis blijft bestaan, maar de betekenis ervan verandert. Een gezin kan een formeel cadeau doen namens een kind. Het object zou zowel verwachtingen over een toekomst als een lijn van afdaling uit het verleden kunnen voorstellen. De opgenomen gelegenheid stelt ons in staat om iets interessanters te zeggen dan dat een beroemd lid van het Tokugawa huis ooit een duur mes bezat.

Het heiligdom gebruikt de twee tekens van de naam Norimune om de inscriptie te identificeren. De eigen publicaties onderscheiden het blad van de bijbehorende koord-ingepakte tachi montage. Het onderscheid zal bekend zijn voor iedereen die heeft geprobeerd om Japanse wapens te dateren van een foto van een gelakte schede. De buitenkant kan ons vertellen over presentatie en ritueel op een ander moment dan het maken van het mes. De ingeschreven naam kan een identiteit dragen over veranderingen van de buitenkant. Een foto die de twee samenvoegt is een nuttig portret van het ensemble, mits het bijschrift de afzonderlijke historische vragen die door de componenten worden opgeworpen, bewaart.

Fukuoka in Bizen

De geografische omgeving van Fukuoka Ichimonji heeft ook zorg nodig bij de vertaling. De Fukuoka in kwestie behoort tot de historische Bizen in het westen van Honshu. Lezers die gewend zijn aan de moderne stad en prefectuur van Fukuoka op Kyushu kan kijken op heel de verkeerde beschrijvings. De schoolnaam vindt een traditie, terwijl een persoonlijke inscriptie een maker in die wereld kan identificeren. Dit zijn verwante soorten informatie die niet dezelfde grafische vorm moeten nemen op elk overlevend werk. Een object kan veilig worden geassocieerd met een school in een catalogus, zelfs wanneer de exacte formulering op de tang is een persoonlijke naam.

De karakter ichi is uitzonderlijk eenvoudig te zien en bijzonder gemakkelijk te overtolken. In afzondering maakt een horizontale slag een memorabele illustratie van een groepsnaam. Op historisch metaal zijn er ook krassen, grenzen in het oppervlak, de randen van gestanste gaten en latere interventies. Een catalogisator leest een merkteken in relatie tot zijn locatie, vorm en vergelijkingsmateriaal. Een transcriptie is het resultaat van die lezing. Als een collectie de naam Norimune van twee tekens afdrukt, moet de vertaler die informatie reproduceren. Het toevoegen van een extra slag in de vertaling omdat de smid behoort tot de Ichimonji traditie zou een inscriptie die de bron nooit opgenomen.

De associatie van Norimune met het begin van Fukuoka Ichimonji leidt ook tot de geschiedenis van de gepensioneerde keizer Go-Toba. Latere rekeningen verbinden hem met smids die in rotatie dienen, vaak de goban-kaji genoemd. De traditie helpt uitleggen waarom een discussie van Bizen vakmanschap een lezer kan terugleiden naar het keizerlijk hof. Het documenteert niet op zichzelf wie op elk stuk later in verband met dat mecenaat optreedt. Een rooster van namen, zelfs een historisch invloedrijk rooster, is een ander soort bewijs dan een gedateerde beschrijving van een individuele commissie. Voor de overlevende objecten verdienen beide soorten bewijs een nauwkeurig etiket.

Portret van de gepensioneerde keizer Go-Toba
Portret van de gepensioneerde keizer Go-Toba. Fujiwara no Nobuzane (via Wikimedia Commons).

Hoe een chrysant op de tang er echt uitziet in de beschrijving

De tachi van het Kurokawa Instituut wordt ingeschreven in het nationale register als Kiku gosaku. De ingang beschrijft fijne lijnen die een chrysant vormen en zegt dat het merkteken gedeeltelijk wordt gedragen. Het geeft de bladlengte van 72,7 centimeter, identificeert de periode als Kamakura, en registreert de aanwijzing als belangrijk cultureel eigendom. Dit is een bijzonder nuttige groep bijzonderheden. Een lezer kan zoeken per instelling, titel, aanwijzing of meting en toch terugkeren naar hetzelfde werk. In het verslag wordt gesproken over een toeschrijving verbonden aan Go-Toba. Het merk wordt niet aangeduid als de handtekening van twee tekens Norimune.

In dit geval is dragen belangrijk omdat een chrysant vaak wordt gereproduceerd als een scherp, regelmatig grafisch embleem. Op een tekening kan elk bloemblaadje even zichtbaar worden gemaakt en de omtrek is compleet. Op een oud stuk metaal kan onder het ene licht een fijne gegraveerde lijn ontstaan en bijna onder het andere verdwijnen. De notitie van het museum over slijtage is een observatie over dit specifieke overlevende oppervlak. Het verandert wat voor soort claim men kan maken van een kleine reproductie. Een telling van bloemblaadjes gekopieerd uit een moderne heraldische grafiek is geen vervanging voor het onderzoek van een curator van het merk dat daadwerkelijk overleeft.

Kiku gosaku is ook een term van attributie en respect. Een korte Engelse weergave zoals keizerlijk werk kan onbeantwoord laten welke relatie de catalogus beweert. Het zou kunnen spreken over mecenaat, persoonlijke deelname zoals doorgegeven in een traditie, of een merk geassocieerd met die participatie. De Kurokawa register toegang is het meest waardevol wanneer gelezen in zijn eigen formulering in plaats van gedwongen om een vraag veel later ingelijst te beantwoorden. Het behoudt een curatorisch oordeel over Go-Toba en een materiële beschrijving van de gravure. We hoeven ook geen handtekening uit een andere collectie toe te voegen of een moderne biografie voor het mes te leveren.

Waarom een tweede wapendragend voorwerp het beeld kan bemoeilijken

Een Kyoto National Museum tentoonstelling gids introduceert een tachi genaamd Kiku gosaku onder verschillende beroemde genoemde werken. De gids bespreekt een chrysantontwerp in relatie tot de gepensioneerde keizer. In een naburige discussie legt het een inscriptie uit waarvan de eerste karakters moeilijk te lezen zijn en verwijst naar de formulering bewaard gebleven in een oudere lijst van gevierde bladen. Dergelijke documenten zijn rijk juist omdat ze verschillende objecten dicht bij elkaar brengen. Het lezen van een paragraaf te ver zonder een verandering van binnenkomst op te merken, kan de inscriptie van het ene zwaard importeren in de geschiedenis van het volgende. Expositieontwerp stimuleert vergelijking, maar het record behoort nog steeds tot de individuele inzending.

Een oudere lijst biedt één manier om met een moeilijke inscriptie om te gaan. Een transcriber kan onder verschillende omstandigheden hebben gewerkt of een lezing al traditioneel op dat moment geregistreerd. De lezing kan daarom belangrijke bewijzen behouden, zelfs als de markeringen nu zwak zijn. Het heeft ook een datum en een keten van transmissie van zijn eigen. Een historicus kan schrijven dat een eerdere catalogus een lezing leverde die vandaag moeilijk te herstellen is. De volledige inscriptie duidelijk zichtbaar noemen op het overlevende metaal zou zowel de geschiedenis van het object als de prestatie van de vorige lezer verliezen.

Het tentoonstellingswerk in het Okayama City archeologisch centrum geeft een andere praktische les. Het gepubliceerde materiaal over de Bizen Ichimonji tentoonstelling identificeert een Norimune tachy en een chrysanthemum-gemarkeerde Kiku gosaku onder de objecten samengebracht voor studie. Een lijst kan deze werken in een gemeenschappelijke discussie plaatsen zonder ze als hetzelfde object aan te merken. Stel je voor dat je een indexkaart maakt voor elk item. De ene kaart zou beginnen met de naam van een maker, de andere met een titel en een ontwerp. Een enkele onderwerp kaart voor keizerlijke patronage zou kunnen wijzen op beide. Het combineren van de twee objectkaarten zou de vergelijking vernietigen waarvoor de tentoonstelling was samengesteld.

Een naam, een nummer en een familie gelijkenis

Nikko Ichimonji, een bekende tachy bewaard gebleven in Fukuoka City Museum, biedt een nuttige geografische en curatorische vergelijking. Zijn huidige huis op Kyushu en de Bizen oorsprong geassocieerd met zijn school zijn afzonderlijke feiten. Zijn gevierde naam behoort tot zijn eigen geschiedenis van transmissie. Het lijkt hier om het bereik van de Ichimonji naam te illustreren, en zijn foto moet zijn eigen krediet behouden waar de vergelijking wordt gemaakt. Het is noch een substituut beeld van de Hie kling, noch een foto van de Kurokawa chrysant. De verschillen tussen de drie bijschriften zijn informatiever dan een montage die in stilte drie aantrekkelijke silhouetten groepeert.

Nikko Ichimonji, de tachi van de familie Kuroda in het Fukuoka City Museum
Nikko Ichimonji, de tachi van de familie Kuroda in het Fukuoka City Museum. Naam van de maker niet vastgelegd (via Wikimedia Commons).

Een museumvergelijking geeft ook een ander perspectief op de zoektocht van een liefhebber naar een representatieve schoolstijl. Een prominent visueel kenmerk in één gevierd werk kan nuttig zijn voor het onderwijzen van het oog. Het kan ook komen om stillere stukken geassocieerd met dezelfde brede traditie te overschaduwen. Het woord Ichimonji kan ons uitgebreide schetsen geven, gezien in beroemde gepubliceerde voorbeelden. Het zou een vergissing zijn om achteruit te werken vanuit dat mentale beeld en te beslissen hoe een Norimune tachy eruit moet zien zonder zijn individuele dossier te raadplegen. Een traditie die zich uitstrekt over generaties maakt ruimte voor variatie en herkenbare verbindingen.

Er is een soortgelijke verleiding met namen. Onderscheidende woorden zoals chrysant en keizer zijn makkelijker te onthouden dan registratienummers of de namen van individuele collecties. Zodra een vereenvoudigde zin begint te circuleren, kan het verkrijgen van de verschijning van een juiste naam die altijd heeft bestaan in zijn huidige vorm. Oude publicaties, moderne vertalingen en hedendaagse fictie lijken dan drie onafhankelijke autoriteiten te zijn wanneer elk taal kan hebben geleend van een voorganger. Na een citaat terug naar de titel van een specifiek werk is een effectieve manier om te zien waar het lenen stopt en onafhankelijk bewijs begint.

Okita Soji komt het verhaal binnen

De verbinding met Okita Sōji hoort thuis in een andere periode en berust op andere bronnen. Okita maakte in de laatste jaren van het shogunaat deel uit van de Shinsengumi, vele eeuwen na Go-Toba. Met zijn bundel Shinsengumi keppūroku bracht Ryōtarō Shiba het verhaal Kiku Ichimonji onder de aandacht van een groot lezerspubliek. Aan de hand van de titels van latere uitgaven en bewerkingen is na te gaan hoe die verbinding in de uitgeverswereld bleef voortleven. Fictie is een waardevolle bron voor wat lezers zich destijds mochten voorstellen. Het levendige verhaal verklaart mede waarom iemand bij een bezoek aan het Hie-heiligdom kan verwachten dat het zwaard daar in Okita’s leven een rol speelde. De documenten van het heiligdom vertellen een heel ander verhaal.

Een studioportret van Hijikata Toshizo is opgenomen als een punt van historische vergelijking voor de Shinsengumi. De oppas is Hijikata. Het beeld geeft geen gelijkenis met Okita, nog minder een inventaris van zijn bezittingen. Foto's van de laatste jaren van het shogunaat kunnen een sterke indruk achterlaten van directie naast monochrome platen van middeleeuwse objecten. Die onmiddellijkheid behoort tot wat de camera eigenlijk opgenomen heeft. Naast een discussie over een twintigste-eeuws verhaal, zou een negentiende-eeuws portret de naam van zijn oppas en de grenzen van zijn getuigenis moeten behouden. Anders kan het per ongeluk een stukje fictie laten lijken op een gedateerde documentaire scene.

Hijikata Toshizō in een studioportret, circa 1869
Hijikata Toshizō in een studioportret, circa 1869. National Diet Library, Portretten van moderne Japanse historische figuren.

Er is geen noodzaak om het verhaal te verminderen om dat punt te maken. Fictie kan verkennen gehechtheid, achting, ziekte, loyaliteit, of verlies op manieren een inventaris zelden kan. Een museumvermelding geeft ons de maten en identiteit van een bepaald blad. Een romanschrijver geeft een object een plaats in het emotionele leven van een personage. Een lezer kan beide vormen van schrijven waarderen en nog steeds om documentaire bewijs vragen alvorens te beweren dat een overlevende National Treasure behoorde tot een bepaalde negentiende-eeuwse man. Een toewijding al gedocumenteerd bij een heiligdom in de zeventiende eeuw maakt die vraag vooral concreet.

Hoe een claim over eigendom kan worden getest

Stel dat een catalogus een nieuw geïdentificeerde historische verwijzing naar Okita en een kling van Norimune aankondigde. De eerste vraag zou zijn wat voor soort bron was opgedoken. Een hedendaagse brief die een bezit beschrijft, een latere familieherinnering, en een moderne publicatie die een populair verhaal herhaalt, zou verschillende bewijskracht hebben. De volgende vraag zou betrekking hebben op identificatie. Noemt de bron een genoemd zwaard, een maker, een montage, of een individueel merk onderscheidend genoeg om dit object van een ander te onderscheiden? Ten slotte, kan de geschiedenis van de voogdij worden verzoend met het voortbestaan van het institutionele dossier? Geen van deze vragen kan worden beantwoord door de gelijkenis tussen de moderne zin en een literaire titel.

Een tweede gedachte experiment is even leerzaam. Stel dat een nieuwe foto een zwak chrysant onthulde op een object waarvan de eerdere foto slechts een leeg gebied liet zien. Dat zou een ontdekking zijn over één oppervlak. Het zou niet de volledige volgorde vaststellen van mensen die het werk bezaten of de auteur van een veel later verhaal identificeren. Omgekeerd, het vinden van een dagboek opname dat iemand bewonderde een chrysant-gemarkeerde zwaard zou kunnen verlichten een aflevering van ontvangst zonder de naam van de maker. Historisch onderzoek vordert door dergelijke beperkte bevindingen. Elke ontdekking zijn juiste reikwijdte geven is wat het mogelijk maakt om ze uiteindelijk te verbinden.

Een leesroute door drie collecties

Een bezoeker kan het argument volgen zonder toegang tot een gespecialiseerde bibliotheek. Begin met Hie Shrine's treasury gallery en neem de titel, aanwijzing en toewijding op. Ga naar het nationaal cultureel-eigendomsregister voor het Kurokawa-stuk en noteer de woorden die gebruikt worden voor het gegraveerde merk, de slijtage en de status ervan. Raadpleeg dan een tentoonstellingsgids die de keizerlijke traditie naast andere genoemde werken zet. Pas nadat deze inzendingen vorm hebben gekregen als individuele records is het nuttig om te draaien naar de roman of zijn publicatie geschiedenis. Deze bestelling maakt het makkelijker om precies op te merken wanneer een aantrekkelijke naam zijn betekenis verandert.

Men kan de metingen in omgekeerde als een controle gebruiken. Begin met een bijschrift dat een vriend zou kunnen schrijven na het bezoek, met behulp van alleen de woorden herinnerd uit de tentoonstelling. Onderstreep dan elke juiste naam en vraag welke bron het daadwerkelijk heeft geleverd. Hie kan zich verantwoorden voor de toewijding. Het register kan antwoorden voor wat zichtbaar is van een gegraveerde bloem. De uitgever kan zich verantwoorden voor de plaats van het verhaal in een verzameling fictie. Als in dezelfde zin een overdracht tussen twee eigenaren wordt voorgesteld, bewijst geen van beide de overdracht. Deze kleine oefening onthult vaak het punt waarop een klankvergelijking is begonnen om te zetten in een niet ondersteunde biografie. Het laat ook de lezer met een set van specifieke referenties die iemand anders zou kunnen raadplegen en verbeteren.

Voor een Engels catalogus essay kan de meest onthullende redactionele beslissing zijn waar het woord ondertekend te plaatsen. Het hoort direct naast de transcriptie die het beschrijft. Een decoratief merkteken kan worden bevestigd door een onafhankelijke fysieke beschrijving. Een keizerlijke vereniging kan afkomstig zijn van een toeschrijving in een register. Een moderne associatie met een fictieve scène kan afkomstig zijn van een uitgeverslijst. Wanneer die onderscheidingen de vertaling overleven, levert het onderwerp verschillende opmerkelijke objecten op in plaats van één ongrijpbare legende: een toegewijde Norimune, een versleten chrysant, een keizerlijke traditie, en een literaire naam die lezers blijft leiden terug naar musea en heiligdommen.

Veelgestelde vragen

Is de Hie Heiligdom Norimune een Nationale Schat?

Ja. Hie identificeert zijn tachy getekend Norimune als een National Treasure en registreert zijn presentatie op Tokumatsu.

Waar was Fukuoka Ichimonji gevestigd?

De historische Fukuoka van de schoolnaam is in Bizen, in het westen van Honshu. Fukuoka Stad op Kyushu is een andere geografische referentie.

Wat zegt de Kurokawa chrysant eigenlijk?

Het nationale register beschrijft een gedeeltelijk gedragen gegraveerde bloem op een Kamakura tachy geclassificeerd als een belangrijk cultureel eigendom.

Bewijst de naam Ichimonji dat een mes het schriftteken draagt?

Uit de naam van de school alleen valt niet af te leiden welke inscriptie een bepaalde kling draagt. De precieze tekens zijn te vinden in de transcriptie in de objectbeschrijving.

Waarom associëren lezers Kiku-Ichimonji met Okita Soji?

Historische fictie, waaronder Ryotaro Shiba... Shinsengumi keppuroku, hielp de vereniging te circuleren. Een literaire scène bewijst niet het eigendom van een overlevend mes.

Hoe verschillen Kiku gosaku en een Norimune handtekening?

Kiku gosaku identificeert een keizerlijke-werk traditie geassocieerd met een chrysant. Norimune is een persoonlijke naam die op onafhankelijk opgenomen werken is getranscribeerd.

Films en lezingen

Video in het Japans — 日枝神社 — 【赤坂日枝神社】宝物殿のご案内

Video in het Japans — 鎌倉アーカイブ Channel — 【鎌倉ゆかり探訪】後鳥羽上皇・隠岐ゆかりの地巡り 中編|隠岐 海士町

Collectiegegevens en verdere literatuur

gerelateerde artikelen