Sakamoto Ryōma’s Mutsunokami Yoshiyuki: herkomst uit Tosa, brandsporen en identificatie door het Nationaal Museum van Kyoto

Het verkeerde patroon op het juiste blad

Al decennia lang vormde een zwaard in het Nationaal Museum in Kyoto een ongebruikelijke moeilijkheid. Het kwam van de familie Sakamoto en droeg de naam van de smid, Yoshiyuki. De familie associeerde het met Sakamoto Ryōma, de politieke figuur uit Tosa, die in 1867 bij Ōmiya in Kyoto werd vermoord. Echter, het object leek onverwacht recht, en de felle zone langs de rand leek veel rechter dan het patroon dat de maker bekend had. De twee meest toegankelijke vormen van bewijs – de geschiedenis zoals deze door de familie werd gerapporteerd en de uitstraling van het overgebleven object – leidden tot tegenstrijdige conclusies. Uiteindelijk kwam de uitleg van het museum tot de conclusie dat beide vormen van bewijs serieus werden genomen.

De huidige inventaris is opmerkelijk beknopt. Deze vermeld een zwaard uit de Edo-periode, toegeschreven aan Yoshiyuki, en classificeert het als onderdeel van historische documenten over Sakamoto Ryōma, met Sakamoto Yatarō als donor. Het inventarisnummer is M甲158. Verschillende foto's tonen een enkel object. Alleen als deze gegevens losgezien worden, verklaart waarom een zwaard met een vrij rechte kling een eigenaar kon plezier geven, terwijl een brief van die eigenaar lof schonk voor een totaal andere visuele effect. Om deze vraag te beantwoorden, moet men de collectie-index verlaten en een onderzoeksrapport, een familiebrief en de latere beschrijving van een polijsting in Sapporo van het museum lezen.

Dit is een authenticatieverhaal waarin de familie veel meer bewaarde dan een beroemde naam. Er was een materiële erfenis, een documentaire erfenis, en een record van verlies. Vuur in Kushiro vernietigde de montage en veranderde het uiterlijk van het staal. Een latere professionele behandeling gaf het overlevende oppervlak een coherente visuele afwerking. Een beeld gemaakt voor onderzoek hielp uiteindelijk om die afwerking te onderscheiden van zwakke sporen van het oudere patroon. Elke etappe verliet de volgende waarnemer iets anders om te zien. Het lezen ervan in volgorde verandert een schijnbaar teleurstellend museummonster in een ongewoon welsprekend verslag van het leven van een object.

Yoshiyuki mes geassocieerd met Sakamoto Ryōma, Kyoto National Museum
Yoshiyuki mes geassocieerd met Sakamoto Ryōma, Kyoto National Museum. Kyoto National Museum, ColBase, via Wikimedia Commons. Gereproduceerd zonder redactionele wijzigingen.

Hoe een smid uit een vorige eeuw een familiebrief binnenkwam

Ryōma's leven valt in de laatste decennia van Tokugawa heerschappij. De smid hoort veel eerder thuis. Kochi's herdenkingsmuseum dateert uit Yoshiyauki tot de tweede helft van de zeventiende en het begin van de achttiende eeuw. Het spoort zijn oorsprong aan het Nakamura domein in Mutsu, zijn opleiding met zijn familie in Osaka, en zijn latere werk in Tosa. Mutsunokami was een titel. Het maakt deel uit van de bekende naam waarmee latere lezers de smid identificeren, hoewel een bepaalde inscriptie op een van zijn werken niet de hele zin hoeft te bevatten. Kyoto labelt zijn zwaard meestal gewoon als een zwaard getekend Yoshiyauki.

Tosa was de historische provincie op Shikoku die in grote lijnen overeenkomt met de huidige prefectuur Kōchi. De connectie tussen een lokale familie en een voorname smid van de provincie helpt uitleggen waarom het mes was kostbaar voor Ryōma zelfs voordat het werd geassocieerd met zijn dood. Het Kochi museum beschrijft zijn oudere broer Gonpei die hem het familiezwaard gaf. Ryōma's overlevende brief aan hem, gedateerd op de vierentwintigste dag van de zesde maand van Keiō drie, is een bewijs van het genoegen waarmee hij het ontving. Het behouden van de historische kalenderdatum vermijdt stilletjes het verplaatsen van de brief naar een moderne westerse maand met een vergelijkbaar aantal.

De passage is bijzonder waardevol voor de vergelijking die het bewaart. Ryōma meldde de bewondering van mensen die bekend zijn met zwaarden in Kyoto. De vergelijking was met het werk van Awataguchi Ikkanshi Tadatsuna, een smid die bekend staat om een opvallend kruidnagelvormig patroon. Het was een uiting van lof, niet een poging van Ryōma om de toeschrijving aan Yoshiyauki te vervangen door een nieuwe handtekening. De familie had al een manier om zijn zwaard te benoemen. Wat in de brief staat, is het effect dat het heeft gehad op andere kijkers. Dat ogenschijnlijk incidentele compliment gaf later onderzoekers een historische verwachting om een beeld van het beschadigde mes te testen.

Het is gemakkelijk om te vergeten wat de brief onafhankelijk bewijs maakt. Ryōma had geen reden om te anticiperen op een museum identificatie probleem met een twintigste-eeuwse brand. Hij schreef aan de persoon die hem een waardevol bezit had gegeven. Een moderne curator heeft reden om de visuele vergelijking zeer zorgvuldig te lezen, omdat deze voor een ander doel is ontstaan. De passage hoeft niet te worden behandeld als een technisch conditieonderzoek. Het vertelt ons hoe het mes kon worden gesproken over terwijl het nog in zijn negentiende-eeuwse staat was, door iemand met toegang uit de eerste hand en een duidelijke relatie met de ontvanger.

Historisch fotoportret van Sakamoto Ryōma
Historisch fotoportret van Sakamoto Ryōma. fotograaf onbekend, via Wikimedia Commons.

Wat in Kyoto is gebleven na de Miya

Ryōma en Nakaoka Shintarō werden in het laatste jaar van het shogunaat aangevallen. De datum die vaak wordt gegeven in Japans historisch materiaal is de vijftiende dag van de elfde maand van Keiō drie, die overeenkomt met december 1867 in de Gregoriaanse kalender. Het Kyoto National Museum associeert de Yoshiyuki met de evenementen daar, en de tentoonstellingsgeschiedenis identificeert ook een hangende rol met bloeiende pruim en camellia die aanwezig was. Deze zeer verschillende objecten behouden complementair bewijs voor dezelfde plaats. Eén kwam de familiegeschiedenis binnen als persoonlijk bezit. De andere kwam het museum binnen als getuige van de omgeving.

De associatie van een object met een gebeurtenis geeft het object niet de krachten van een ooggetuige. Accounts melden schade ontvangen door het gehulde zwaard, maar de originele montage overleeft niet langer voor direct onderzoek. Een familieherinnering, een oude foto en een museumaccount kunnen een vereniging documenteren zonder een exacte reconstructie van elk moment. De interessantere historische vraag is hoe objecten met zulke verschillende materialen en toepassingen als groep bleven worden geïdentificeerd. Dankzij hun bewaring konden latere geleerden het incident onderzoeken door middel van een aantal getuigen waarvan de verschillen even belangrijk waren als hun gedeelde herkomst.

Voor moderne bezoekers kan de naam "Miya" verward worden met andere episodes in Ryōma's leven, met name het eerdere Teradaya incident in Fushimi. Brieven over deze gebeurtenissen, dramatische voorstellingen ervan en gedenktekens op hun locaties hebben allemaal onafhankelijk verspreid. Een negentiende-eeuws portret van Ryōma, zoals de foto hierboven weergegeven, helpt de identiteit van de schrijver vast te stellen, maar geeft geen licentie om een bepaald zwaard in elk portret aan de De datum, locatie en bron van een afbeelding moeten elk worden vastgesteld. De waarde van het Kyoto-blad is juist dat zijn associatie kan worden gevolgd door meer dan een beroemd gezicht en een bekende naam.

Een brand in Kushiro en een polijstmiddel in Sapporo

Na Ryōma's dood gingen de Yoshiyauki door familiebewaring en gingen naar het noorden met leden van de Sakamoto familie die zich vestigden in Hokkaidō. In 1913 werd het mes beschadigd door een grote brand in Kushiro. Volgens het verslag van het museum van Kyoto is de montage verloren gegaan, heeft de warmte de kromming verminderd en werd het randpatroon moeilijk te onderscheiden. In een zwaardgalerie zijn dit gevolgveranderingen. De buitenste vorm is vaak de eerste eigenschap die bezoekers gebruiken om twee bladen te vergelijken. Het zichtbare patroon langs de rand kan de tweede zijn. Vuur beïnvloed beide functies het meest waarschijnlijk om onmiddellijke herkenning te vragen.

Het verlies van een montage verandert ook de identiteit van wat kijkers denken dat ze kijken. Een familiefoto kan het gehele object tonen met zijn schede op zijn plaats. Een later display kan een naakt mes in een beschermende steun. Het silhouet op de oude foto en het silhouet op het nieuwe display kunnen verschillen omdat ze verschillende componenten vertegenwoordigen zelfs voordat warmteschade wordt overwogen. Curvature kan niet veilig geschat worden op een foto van een gesloten schede en toegeschreven aan elk deel van het overgebleven metaal. Een bevredigende vergelijking begint met het opnemen van de componenten die in elk beeld aanwezig zijn.

Kioto noemt de professional die het staal na de brand poetste als Tomita Shūzō van Sapporo. In zijn verslag gaf hij de randregio een rechtuit ogende afwerking. De heldere band geproduceerd door een polijst en het originele geharde patroon zijn verwante aspecten van het zichtbare oppervlak, maar ze hebben verschillende geschiedenissen. Een polijst kan een bleke strook in het afgewerkte object benadrukken. Het kan een recente behandeling niet omzetten in een eigentijds record van wat de zeventiende-eeuwse smid bedoeld had. Het cruciale besef was dat een ander, zwakker patroon nog steeds in dezelfde regio kon worden onderscheiden, vooral onder passende verlichting.

Sommige populaire samenvattingen noemen elk werk aan een verbrand zwaard verharden. Dat woord maakt een meer specifieke bewering over de staat van het staal dan een record van polijsten doet. In de Yoshiyuki zaak is de genoemde post-fire interventie beschreven door Kyoto is een polish. Het onderzoeksrapport van het museum beschrijft het herstel van een zwak ouder patroon door beeldvorming. Geen van beide items vereist een verhaal over een tweede smid herscheppen van een verloren rand patroon uit het geheugen. Voor een historisch object dat onderscheid draagt echt gewicht. Het bepaalt of een eigenschap wordt geïnterpreteerd als een spoor dat een gebeurtenis overleefde of een beeld dat er bewust na wordt geleverd.

Een museumcadeau met meer dan één getuige

Het mes kwam in 1931 naar het museum als geschenk van de Sakamoto familie in Sapporo. De introductie van Kyoto in de tentoonstelling verbindt het met de familiebrieven en de hangende rol. De moderne collectiedatabase geeft de naam van de donor. Samen maken deze feiten het mogelijk om de negentiende-eeuwse eigendomsgeschiedenis te onderscheiden van de twintigste-eeuwse toetreding. Een curator die vandaag over het werk schrijft, kan verwijzen naar het individuele object en naar een bepaalde groep gerelateerde materialen. Een lezer die een afbeelding op het internet volgt, kan het inventarisnummer gebruiken om te voorkomen dat hij door dezelfde smid met een ander blad wordt verward.

Die voorzorgsmaatregel is meer dan theoretisch. Het Kōchi Prefectural Sakamoto Ryōma Memorial Museum heeft een eigen voorbeeld van Yoshiyuki's werk. De collectie pagina onderscheidt het van het historische blad nu in Kyoto. Kochi is een zeer geschikte plek om de Tosa smid en de Sakamoto familie te bestuderen, en een Kōchi tentoonstelling kan de betekenis van het Kyoto object verklaren. Een gedeelde maker, een tentoonstelling in Ryōma's thuisregio, en een verwijzing naar de ümiya nog steeds niet elke tentoongesteld Yoshiyauki zijn persoonlijke bezit. De eigen beschrijvingen van de holdings maken het onderscheid veel gemakkelijker te behouden dan een rij van niet-gecaptioneerde beeldzoekresultaten zou suggereren.

Brief in de hand van Sakamoto Ryōma, Nationaal Museum van Kyoto
Brief in de hand van Sakamoto Ryōma, Nationaal Museum van KyotoSakamoto Ryōma, Nationaal Museum van Kyoto, via Wikimedia Commons.

De gefotografeerde brief hier is een ander voorbeeld van waarom een precieze bijschrift belangrijk is. Het is een overlevende brief in de hand van Ryōma, gereproduceerd als een voorbeeld van zijn schrijven. Het wordt niet gepresenteerd als de brief van de zesde maand aan Gonpei die de vergelijking met Tadatsuna bevat. De hand kan hetzelfde zijn en het bewijskrachtige doel anders. Een plank brieven van dezelfde schrijver kan een beschrijving van een politieke vergadering, een familiegrap, en een commentaar over een geschenk bevatten. Slechts één hoeft het patroon van een zwaard te vermelden om belangrijk te zijn voor de attributie. De anderen verlichten de persoon en het archief waarin dat bewijs overleefde.

Wat de scanner van het museum vond

De technische rekening is bewaard gebleven in het jaarverslag van de Japanse nationale instituten voor cultureel erfgoed. In het Kyoto National Museum project over laat Tokugawa historische bronnen beschrijven de onderzoekers digitale beeldvorming met een scanner. Wat een straight edge patroon bleek te zijn, toonde een onderliggend spoor van choji-midare. Het rapport verbindt die bevinding expliciet met de vergelijking in de brief van Ryōma aan zijn broer. De conclusie kwam voort uit de overeenkomst van twee bronnen die niet hadden kunnen instemmen. Het was niet alleen het vertrouwen van een expert dat een gekoesterd familieobject authentiek zou moeten zijn.

Chōji betekent kruidnagel. Hier gaat de vergelijking over de onregelmatige contouren van het geharde gebied gezien langs het blad. In een latere galerij rekening Kyoto vestigt de aandacht op de vuist-vormige kruidnagel vormen geassocieerd met Yoshiyuki. Een kijker moet de zwakke schaduwachtige resten onderscheiden van de meer opvallende rechte afwerking. Een scan kan ruimtelijke verschillen in het uiterlijk van een oppervlak registreren en ze beschikbaar stellen voor langdurige vergelijking. Het onderzoeksrapport beschrijft niet een röntgenfoto waarin een naam in het blad of een chemische vingerafdruk wordt onthuld die de voormalige eigenaar uniek identificeert. Dat zijn heel andere beweringen over een instrument en de resultaten ervan.

Evenmin kon een scanner, hoe goed ook, de eigendom rechtstreeks van staal lezen. De bijdrage was smaller en meer gevolg. Het schijnbaar incompatibele kenmerk dat twijfel had gewekt over de identificatie van de familie werd duidelijk. Een onregelmatig patroon in overeenstemming met de letter en met het werk van de smid bleef leesbaar naast latere veranderingen. De geschreven familiegeschiedenis legde uit waarom het object er niet meer zo uitzag als het ooit had. Het beeld legde uit waarom een ongewoon specifiek compliment opgenomen in de negentiende eeuw nog steeds zinvol was. De donorgeschiedenis verbond het in het laboratorium onderzochte voorwerp met de familie waarvan de papieren de brief bewaarden.

De tang heeft zijn eigen plaats in dit verhaal. De inscriptie van een zwaard en de openingen van de pin kunnen uitstekend vergelijkend bewijs zijn als dezelfde functies veilig worden opgenomen in een oudere afbeelding of wrijven. Het publieke onderzoek account voor deze identificatie benadrukt de scanner en de brief. Het document documenteert geen doorslaggevende een-op-een vergelijking van peg-hole posities of een onafhankelijke handschriftanalyse van de handtekening van de smid. Er is geen reden om een test toe te voegen om het onderzoek wetenschappelijker te laten klinken. Het resultaat was het identificeren van de juiste tegenstelling, het zoeken naar een functie die het kan oplossen, en het vergelijken van het resultaat met een onafhankelijke gedateerde getuige.

Een familiefoto, en het gevaar om de verkeerde blade te tellen.

Een onderzoeker die schrijft in het bulletin van het Kōchi museum beschrijft het vinden van een oude foto onder materialen van de Sakamoto familie in Sapporo. Verschillende messen verschijnen samen. Het account bespreekt de identificatie van meer dan één object geassocieerd met Ryōma en het werk uitgevoerd met Kyoto museum onderzoeker Miyagawa Teiichi. Deze ontdekking vult het resultaat van de scanner aan zonder het te dupliceren. Een oude groepsfoto kan een associatie tussen familiebezit behouden. Het kan niet noodzakelijkerwijs een zwak kenmerk van het staal oplossen, vooral als een object wordt getoond onder een hoek of in de montage ervan.

Het onderzoeksrapport zelf biedt een heilzame herinnering. Onmiddellijk na het resultaat betreffende Yoshiyuki, het bespreekt een ander zwaard geassocieerd met de familie, met een andere maker's inscriptie en materiaal bewaard door Yatarō. Aangrenzende paragrafen beschrijven verschillende identificaties. Een samenvatting die het bewijs van beide verbindt kan indrukwekkender klinken terwijl het maken van de rekening minder nauwkeurig. Hetzelfde geldt voor een groepsfoto. Het is een reden om de andere objecten zorgvuldig te onderzoeken. Het is geen automatische identificatie van alles binnen het frame.

Geschilderd portret van Sakamoto Ryōma door Kunisawa Shinkurō
Geschilderd portret van Sakamoto Ryōma door Kunisawa ShinkurōKunisawa Shinkurō, Museum ter ere van Sakamoto Ryōma, via Wikimedia Commons.

Het geschilderde portret van Ryōma van Kunisawa Shinkurō vormt een laatste tegenpunt voor de oude foto. Een schilder kan een gelijkenis maken met grote overtuiging en beslissingen nemen over expressie, framing en kostuum die geen exacte tegenhanger hebben in een studiofoto. Een foto kan, op zijn beurt, de specifieke details zichtbaar tijdens een blootstelling behouden terwijl het verbergen van anderen in de schaduw. Musea waarderen beide soorten beeld omdat de vragen die ze beantwoorden verschillen. Het blad zelf is op verschillende vergelijkbare manieren gezien, als een dierbaar familiebezit, een tentoonstelling, een gefotografeerd oppervlak en een set digitaal opgenomen contrasten. Geen enkel uitzicht put zijn geschiedenis uit.

Waarom de schijnbaar rechte lijn hoort in het verhaal

Als het doel van authenticatie gewoon was om een ongerept meesterwerk terug te krijgen, zou de latere polijst als een afleiding kunnen worden beschouwd. In dit geval is het een van de duidelijkste getuigen van wat er gebeurde na de brand. De rechte afwerking verklaart waarom twijfel redelijk was. Het oudere patroon verklaart waarom de gezinsrekening en de brief een nieuw vertrouwen verdienen. De foto's, de naam van de donor, de identificatie van de polisher en het verslag van de scan maken het mogelijk om verschillende delen van dat argument te controleren. Het museum kan het object in zijn veranderde staat behouden en nog steeds iets precies uitleggen over zijn vroegere verschijning.

Terug naar het inventarisnummer in Kyoto. Het geeft een stabiel adres aan een enkel stuk staal waarvan de historische betekenis afhankelijk is van mensen en plaatsen ver uit elkaar. Yoshiyauki werkte voor beschermheren in Tosa. Gonpei gaf het mes aan zijn jongere broer. Een brief geschreven in het laatste jaar van de shogunate opgenomen de ontvangst onder Kyoto kenners. Een familie in Hokkaidō bewaarde wat een brand overleefde, en een museumcadeau bracht het mes terug naar Kyoto. De moderne scan heeft geen van deze handelingen van bewaring vervangen. Het maakte een functie zichtbaar waardoor ze weer samen konden worden gelezen.

Veelgestelde vragen

Welk zwaard droeg Sakamoto Ryōma?

Het Nationaal Museum van Kyoto identificeert zijn zwaard gesigneerd Yoshiyuki als de kling die Ryōma had in de Miya 1867. Hij werd ook geassocieerd met andere messen.

Wie was Sakamoto Ryōma?

Hij was een Tosa geboren politieke figuur van de laatste Tokugawa jaren wiens overlevende familiebrieven zijn eigen woorden over de Yoshiyuki behouden.

Wie was Mutsunokami Yoshiyuki?

Yoshiyuki was een Edo-periode smid geassocieerd met Tosa. De provinciale titel maakt deel uit van de naam waaronder hij bekend is.

Waar is Tosa in Japan?

De historische provincie was op Shikoku, die in grote lijnen overeenkomt met de huidige prefectuur Kochi. Het gesigneerde mes ging door de Sakamoto familie daar.

Waar is Kushiro, Japan?

Kushiro ligt in het oosten van Hokkaidō. Een brand van 1913 daar beschadigde het zwaard in de bewaring van de familie Sakamoto.

Waar is het Nationaal Museum van Kyoto?

Het museum bevindt zich in het Higashiyama gebied van Kyoto. Het bevat het familieblad en neemt het op in zijn collectiedatabase; tentoonstellingen draaien.

Films en lezingen

RKC Kōchi — Wie was Ryōma? Zijn brieven in het Sakamoto Ryōma-herdenkingsmuseum in de prefectuur Kōchi, Kōchi Eye van 2023/10/13

KUTV — Ryōma in eigen woorden: 13 eigenhandige brieven op de zomertentoonstelling in Kōchi over Ryōma en het leen Chōfu

Collectiegegevens en verdere literatuur

gerelateerde artikelen