De Yamashiro-traditie: klingen van Sanjō, Awataguchi en Rai uit het keizerlijke Kyoto

Een halve maan, een vos en een lijn van kleine personages geven drie verschillende manieren in de kunst van het middeleeuwse Kyoto. De halvemaan is te zien op het mes dat er naar genoemd wordt. De oorsprong van de vosnaam blijft een mysterie, zelfs voor het instituut dat het object bewaart. De lijn van personages voegt zich bij de naam van een kunstenaar tot een maand en jaar met ongebruikelijke precisie. Alle drie de messen behoren tot een tentoonstelling van de Yamashiro traditie. Ze herinneren er ook aan dat het woord traditie veel menselijke verscheidenheid omvat. Een naam herinnerd door generaties verzamelaars en een datum gesneden in staal beantwoorden verschillende vragen over het verleden.

Yamashiro was de provincie waarin de keizerlijke hoofdstad stond. Het vinden van een mes in Yamashiro is het plaatsen in de buurt van een stad van buitengewone beschermheren, religieuze stichtingen en ambachtslieden. De commissaris wordt niet geïdentificeerd. In een goed gedocumenteerd geval werd een zwaard gemaakt in het middeleeuwse Kyoto bijna zes eeuwen na de vervaardiging ervan een keizerlijk bezit. Dat interval is het onderwerp van dit essay net zoals de vorm van de tachy zelf. Kyoto bood deze kunstenaars een plek om te werken. De vele mensen die hun werk hebben doorgegeven gaven hun namen verschillende resonanties, sommige hoffelijk, anderen toegewijd of geheel persoonlijk.

Een avenue, een gateway en een afstamming

Sanjo roept een weg op. Awataguchi roept een benadering van de stad vanuit zijn oostelijke kant. Rai is de naam van een afstamming. Een Engelse lijst die alle drie scholen belt is handig, maar de namen doen verschillende dingen. Een laan kan onafscheidelijk worden van de naam van een kunstenaar. Een buurt kon tegemoet komen aan verwante makers actief op verschillende momenten. Een familie van kunstenaars kon een herkenbare naam blijven tekenen over opeenvolgende generaties. Voor lezers die gewend zijn aan scholen met een oprichter, een gebouw en een lidmaatschap register, is deze verscheidenheid de moeite waard te onthouden vanaf het begin.

Het bekende schema van vijf tradities plaatst Yamashiro naast Yamato, Bizen, Soshu en Mino. De waarde ervan wordt duidelijk wanneer een tentoonstelling honderden objecten bevat met data die enkele eeuwen bestrijken. Het geeft het oog en geheugen een set van plaatsen om naar terug te keren. Zijn beperkingen komen naar voren in de tegenovergestelde situatie, wanneer men een handvol genaamde messen nauwkeurig onderzoekt. Een brede en een slanke tachy kan beide horen in de Kyoto kamer. Een opvallend dik kort mes hoort daar ook thuis. De taak van het kamerlabel is om ze samen te brengen. De taak van de labels onder de objecten is om ze hun verschillen terug te geven.

Moderne collecties hebben de geografie weer veranderd. Verschillende belangrijke stukken in dit verhaal zijn in Tokio, terwijl het Nationaal Museum van Kyoto een bijzonder nuttig Awataguchi voorbeeld bewaart. De split maakt een verschil voor de bezoeker. Het betekent ook dat de instelling die de bekendste illustratie voor een provincie heeft, op grote afstand van de provincie zelf kan staan. Dankzij de databank van de Japanse nationale instituten kan een lezer een vergelijkende tentoonstelling samenstellen die zelden in één gebouw voorkomt. Elk stuk behoudt zijn collectienummer, zijn fysieke thuis en de specifieke taal waarin de curator ervoor gekozen heeft het te beschrijven.

Sanjo en de halve maan

Mikazuki Munechika, tachy, Tokyo National Museum, via ColBase
Mikazuki Munechika, tachy, Tokyo National Museum, via ColBase. Nationaal Museum van Tokio, bron — ColBase.

De Mikazuki Munechika van het Nationaal Museum van Tokio is een uitzonderlijk goede plek om te beginnen omdat de inscriptie korter is dan de naam waarmee iedereen het kent. De tang draagt Sanjo. De langere identificatie combineert het met een maker, terwijl de bekende titel herinnert aan de kleine halvemaan zichtbaar in het geharde gebied. In de nationale catalogus staat ook de traditie van Munechika op Sanjo Avenue aan het einde van de tiende eeuw. Drie verschillende claims zijn dus in de discussie gekomen voordat iemand het mes heeft gemeten. Een handtekening kan worden gelezen, een visueel effect kan worden gezocht en een biografische traditie kan worden gerapporteerd met de juiste reserve.

In de profielfoto is het meest opvallende kenmerk de verdeling van de curve. Veel ervan is geconcentreerd in de richting van het onderste deel van het mes. De regio dichter bij het punt lijkt aanzienlijk rechter. Een enkele gepubliceerde meting van de kromte drukt het maximale afwijken van een referentielijn uit. Het kan een lezer niet vertellen waar de bocht plaatsvindt. Het onderscheid is gemakkelijk te zien door zich twee getrokken boog met dezelfde gemeten diepte voor te stellen, waarbij de ene een lange zachte sweep maakt en de andere aan het ene uiteinde beslissender draait. De museumfoto levert iets wat alleen de figuren onuitgesproken moeten laten.

Een tweede blik verandert de schaal volledig. De halvemaanvormen die het zwaard zijn naam gaven, bezetten kleine gebieden ten opzichte van de veeg van het silhouet. De vreugde om ze te vinden hangt deels af van heen en weer gaan tussen een zicht op de hele tachy en een detail in goed licht. Een conventioneel beeld van een halve maan heeft een nette grens en één enkele oriëntatie. Een halve maan beschreven op staal kan ontstaan uit de relatie van naburige heldere en donkere gebieden. Het kan zich terugtrekken op een foto genomen uit een andere richting. Dit is een bijzonder sprekend voorbeeld van een fantasierijke naam die een waarnemer helpt om echt bewijs te vinden.

Het verhaal van de voogdij gaat veel verder dan de hoofdstad. Tokyo registreert zijn bezit door Kodai-in, de weduwe van Toyotomi Hideyoshi, en zijn passage naar Tokugawa Hidetada. De opname van een vrouw in die geschiedenis is meer dan een biografische nieuwsgierigheid. Het compliceert een verslag van conservering verteld alleen via de mannelijke namen op handtekeningen of de titels van shoguns. Een huiselijke beslissing over wat er moet worden doorgegeven aan wie de route van een object eeuwenlang zou kunnen bepalen. De lijn van een tachy en de lijn van zijn afdaling plaatsen verschillende mensen in het midden van de foto.

Twee vossen die uit elkaar moeten worden gehouden

Verhalen over de smid Munechika omvatten het verhaal van een vos die hem helpt met een opdracht. Het werd een onderwerp voor het podium en voor kunstenaars die in heel verschillende media werken. Kleine gravures en foto's konden het verhaal vertellen aan mensen die nog nooit een Heian tachi hadden gezien. Doorheen een galerie of op een computerscherm is het een gemakkelijke stap van die vos naar een zwaard dat eigenlijk Nakigitsune wordt genoemd. Het is een stap die het historische bewijs niet ondersteunt. De tweede kling behoort tot Kuniyoshi van Awataguchi. Tokyo's record erkent de bekende naam, maar laat zijn oorsprong onzeker.

Nakigitsune, een kling van Awataguchi bij Kuniyoshi
Nakigitsune, een kling van Awataguchi bij Kuniyoshi. Ihimutefu (via Wikimedia Commons). Licentie.

Het mes genaamd Nakigitsune heeft aanzienlijke gronden voor aandacht zonder een geleende legende. Het heeft een vlak profiel zonder de prominente bergkam die veel bezoekers verwachten van een Japans lang zwaard. Tokio registreert een lengte van vierenvijftig centimeter. De gebogen, langgerekte vorm maakt het een ongewone getuige van de verscheidenheid aan Kamakura-periodevormen. De langere inscriptie verbindt het met Kuniyoshi, en de geschiedenis omvat de Akimoto familie van Yamagata. Een enkel label kan daarom betrouwbare informatie over de kunstenaar, de fysieke vorm en een latere eigenaar dragen terwijl hij zwijgt over de oorsprong van het meest memorabele element in de titel.

Deze twee vossenverhalen onthullen iets over de manier waarop een beroemd artistiek centrum legendes verzamelt. Een goed verhaal is draagbaar. Het kan van performance naar decoratie, van een Kyoto setting naar een Edo publiek, van een gesproken account naar een museum publicatie. Een individueel zwaard heeft een andere vorm van continuïteit, één die kan worden getraceerd door zijn veranderende eigenaars en beelden. Af en toe ontmoeten de twee geschiedenissen elkaar. Een gedeelde diernaam alleen is niet het aanspreekpunt. Het behoud van de onafhankelijkheid van de twee verhalen maakt het fantasierijke bereik van de eerste en de enkelvoudige vorm van de tweede gemakkelijker te waarderen.

Awataguchi in lange en korte formaten

Het Nationaal Museum van Kyoto heeft een belangrijk tegenwicht voor het bekende imago van Kuniyoshi als specialist in korte messen. Het bewaart een getekende tachy van dezelfde maker. Lees het catalogus-item naast de pagina voor Nakigitsune en de reikwijdte van zijn werk wordt veel duidelijker. Het woord specialist kan de verspreiding van overlevende voorbeelden of de bijzondere werken waarvoor een maker werd beroemd samenvatten. Het kan niet veilig worden omgezet in een claim dat hij nooit iets anders gemaakt. Een zeldzaam overlevend lang werk heeft een belang dat niet in verhouding staat tot zijn plaats in een statistische lijst.

Atsushi Toshiro, Kyoto werk door Yoshimitsu, Tokyo National Museum
Atsushi Toshiro, Kyoto werk door Yoshimitsu, Tokyo National Museum. Kakidai (via Wikimedia Commons). Licentie.

Atsushi Toshiro brengt een andere Awataguchi naam in beeld. Yoshimitsu stond bekend om korte messen, en Toshiro wordt geassocieerd met zijn naam. Het woord Atsushi vestigt de aandacht op de dikte van het stuk. Hier leidt de bekende naam de bezoeker naar een fysieke eigenschap dat een vooraanzicht bijzonder slecht is in communiceren. Omtrek is direct zichtbaar. Dikte strekt zich uit van het fotovlak. Een foto kan een korte, brede vorm papier dun laten lijken tenzij een ander uitzicht, een beschrijving of metingen de ontbrekende dimensie leveren. De objectnaam heeft een kleine les bewaard in het lezen van de illustratie.

Korte bladen veranderen ook de voorwaarden van een discussie over verfijning. Op een tachy heeft het oog een lange afstand om een patroon te volgen en variaties waar te nemen. Het kortere formaat concentreert de aandacht op het evenwicht tussen een paar gebeurtenissen. Een relatief ingetogen oppervlak kan er heel anders uitzien wanneer het op armlengte wordt bekeken en als een groot detail in een boek wordt gereproduceerd. Bezoekers die Yoshimitsu ontmoeten via een vergroot foto kunnen zich een aanzienlijk groter werk voorstellen. Het houden van de grootte en het favoriete formaat van de maker in gedachten herstelt een deel van de intimiteit die een succesvolle uitbreiding onvermijdelijk verwijdert.

Veel van de waarderingsliteratuur prijst de kwaliteit van het oppervlak geassocieerd met Awataguchi. Beschrijvingen van nauwe korrel en een heldere grond nodigen uit tot een bijzondere vorm van aandacht. Ze zijn het meest waardevol wanneer gekoppeld aan een genoemd werk en een identificeerbare gebied. Het lichaam van een mes en de grens naar zijn rand bieden verschillende soorten visuele informatie. Een woord dat voor het ene wordt gebruikt kan heel misleidend zijn wanneer het aan het andere wordt overgedragen. Het personeel dat een object catalogiseert heeft het voordeel om opnieuw onder verschillende omstandigheden te kijken. De remote reader heeft het even reële voordeel om meerdere gecatalogiseerde voorbeelden naast elkaar te zetten zonder op geheugen te vertrouwen.

Rai en de waarde van een datum

Tachi van Rai Kunimitsu van 1327, Nationaal Museum van Tokio
Tachi van Rai Kunimitsu van 1327, Nationaal Museum van Tokio. Kakidai (via Wikimedia Commons). Licentie.

Voor de Rai-lijn loopt de conventionele reeks van Kuniyuki via Kunitoshi naar Kunimitsu. Een Nationale Schat van Kunimitsu in Tokio draagt zijn datum naast de naam. De tweede maand van Karyaku twee komt overeen met 1327. In een gebied waar biografieën vaak afhankelijk zijn van gevolgtrekkingen van relatief weinig overlevende objecten, heeft zo'n datum veel meer gevolgen dan die ene tachy. Het geeft onderzoekers een stevig punt waartegen minder veilig gedateerd materiaal kan worden overwogen. Het biedt ook een nuttige discipline. Elke reconstructie van de carrière van de kunstenaar moet ruimte laten voor dit werkelijke object op dit moment.

De aanzienlijke kromming en lange, relatief rechte geharde grens maken een meeslepende combinatie. Het bijvoeglijk naamwoord recht in het tweede deel van die beschrijving verwijst naar het karakter van het patroon dat langs een blad loopt dat zichtbaar gebogen is. Het verwarren van deze twee vormen zal een anders goed museumrecord tegenstrijdig laten lijken. Men kan het silhouet traceren in een kamer. De kleinere variaties langs een suguha patroon behoren tot een grotere schaal van observatie. Samen gezien dragen de curve en de stillere lijn bij aan de statige kwaliteit die vaak wordt geassocieerd met de Kyoto-traditie.

In de catalogus staat dat Kunimitsu ook werken met onregelmatige patronen produceerde. Dit is waar het individuele stuk een bezoeker kan redden van een overdreven star idee van een school. Als een bewonderd voorbeeld de illustratie wordt in elk handboek, kunnen de functies komen te staan voor een hele carrière. Een bezoeker mag dan korting op een ander authentiek werk dat er anders uitziet. Een representatief voorbeeld is een prestatie die mensen wilden onthouden. Het demonstreren van het bereik dat beschikbaar is voor een maker vereist een groep voorbeelden en, waar mogelijk, handtekeningen en data die de basis voor vergelijking bepalen.

De naam Kunitoshi stelt een verwante vraag. Twee tekens die Kunitoshi lezen en langer lezen Rai Kunitoshi hebben een lange discussie over de identiteiten achter hen gegenereerd. De nationale collectie pagina voor een getekende Kunitoshi tachy introduceert het onderscheid aan lezers. De verantwoordelijke reactie is om de exacte vorm van de inscriptie in een catalogusnotitie te behouden, zelfs als een kortere bijschrift gebruik maakt van een conventionele persoonlijke naam. Een beroerte aanwezig of afwezig op het metaal kan een echte wetenschappelijke vraag dragen. Moderne typografie kan een omstreden identiteit opvallend geregeld laten lijken door stilletjes elke naam te standaardiseren.

Een keizerlijk geschenk gemaakt eeuwen later

Tokugawa Iesato presenteerde de gedateerde Kunimitsu tachy aan de kroonprins in 1899. De ontvanger zou keizer Taisho worden. Deze ene transactie verduidelijkt wat de uitdrukking keizerlijk Kyoto ons wel en niet kan vertellen. De middeleeuwse culturele geografie verlicht de omgeving van de maker. De presentatie behoort tot de moderne geschiedenis van de rechtbank. Er is geen reden om te speculeren over een originele keizerlijke commissie om een echte keizerlijke verbinding te beschrijven. Een van de meest interessante dingen over deze gave is precies hoeveel tijd was verstreken sinds de schrifttekens werden voor het eerst gesneden in de tang.

Tegen de tijd van de presentatie kon een middeleeuws blad verschillende vormen van continuïteit in één keer voorstellen. Het verbond een oud heersend huis met het moderne keizerlijke huishouden. Het verbond ook een moderne daad van geven met een kunstenaar wiens werk behoorde tot een andere politieke orde. De gever kon een dynastieke gelegenheid herkennen, de ontvanger kon een onderscheiden kunstwerk verwerven en een toekomstig museum kon een opmerkelijk precieze datum voor de transactie behouden. Een regel in het verslag van een geschenk verandert dus de vraag van wie dit zwaard bezat om welke relaties het kon worden uitgedrukt door het over te dragen.

De Kyoto-voorbeelden laten samen een klein experiment toe. Begin met de data die de sterkste documentaire ondersteuning hebben en zet de suggestieve namen opzij. Het jaar op de Kunimitsu tang en het jaar van zijn moderne presentatie blijven zichtbaar. De bij benadering middeleeuwse datum van de Sanjo tachy moet breder worden uitgedrukt. Draai de oefening om en begin in plaats daarvan met wat een waarnemer kan zien. Een halvemaan of een uitzonderlijk dik blad zal onmiddellijk naar voren komen, terwijl het jaar van een keizerlijk geschenk geen noodzakelijk teken achterlaat op het gezicht van het object. Elke bestelling produceert een andere geschiedenis dan dezelfde kleine collectie.

Een praktische hulp bij het vergelijken van de nationale records is om de Japanse titels naast de Engelse te houden. Een term weergegeven zo lang zwaard in de ene vertaling kan verschijnen als tachy in de andere. Een parochese kan een bekende naam bevatten in de Japanse vermelding en een verklarende zin in het Engels. De beschrijvings waar een catalogus kiest om een lijn te breken kan zelfs van invloed zijn op de vraag of een lezer een datum neemt om tot een inscriptie of tot een moderne toeschrijving te behoren. Het bij de hand houden van het collectienummer maakt deze verschillen beheersbaar. Wanneer twee spellingen tot hetzelfde getal leiden, kan de lezer interpretaties van één object vergelijken. Wanneer vergelijkbare namen leiden tot verschillende getallen, zijn er twee werken te houden in het zicht. Dit eenvoudige onderscheid is vooral nuttig in een traditie waarin meerdere generaties doelbewust verwante namen hebben bewaard.

Een laatste manier om de kamer te regelen zou zijn door het soort werk dat de objecten na hun maken. Men bewaarde een herinnering aan een Kyoto straat in een handtekening die nog steeds leest als een adres. Een reisde onder een naam wiens verklaring al buiten bereik was. Een zorgde ervoor dat een specialist in kleinere objecten ook herinnerd zou worden voor zijn capaciteit om op een andere schaal te werken. Een ander sloot zich aan bij het leven van een middeleeuwse maker en een moderne prins in een transactie waarover het museum ongewoon specifiek zou kunnen zijn. Samen geven ze Yamashiro een meer uitgebreide betekenis dan een checklist van stilistische eigenschappen ooit zou kunnen bieden.

Veelgestelde vragen

Wat is de Yamashiro traditie?

Het is een historische groepering van zwaardvechters geassocieerd met de provincie rond Kyoto. Sanjo, Awataguchi en Rai vertegenwoordigen verschillende delen van die geschiedenis.

Wat zegt de handtekening op Mikazuki Munechika?

Op de kling in Tokio staan de twee schrifttekens voor Sanjo. De bekende bijnaam verwijst naar kleine maansikkels die in het staal te zien zijn.

Waarom heet het Kuniyoshi zwaard Nakigitsune?

Het museum registreert de vossennaam maar zegt dat de oorsprong onbekend is.

Hebben Awataguchi makers lange zwaarden geproduceerd?

Ja. Het Nationaal Museum van Kyoto bewaart een zeldzame gesigneerde tachy door Kuniyoshi, die beter bekend is om kortere werken.

Hoe is Rai Kunimitsu... Nationale Schat gedateerd?

De handtekening en datum delen een lijn op de tang. De datum komt overeen met de tweede maand van 1327.

Wie gaf de Kunimitsu tachy aan de keizerlijke familie?

Tokugawa Iesato presenteerde het in 1899 aan de kroonprins die keizer Taisho werd.

Films en lezingen

Video in het Japans — 美術史チャンネル — 「国宝展」解説!㉙《太刀 銘 来国光 嘉暦二年二月日》(国宝 14世紀 東京国立博物館)踏ん張りのついた、細身の刀身の平安刀的特徴に、全体で反る鳥居反りと、中鋒を付けた、鎌倉時代末期の太刀

Video in het Japans — 【公式】三重テレビNEWS — 織田信長ゆかりの名刀が集結 国宝「有楽来国光」も

Collectiegegevens en verdere literatuur

gerelateerde artikelen