De hoofdlijn van Osafune: Daihannya Nagamitsu, Koryū Kagemitsu en Kanemitsu in museumcatalogi

Twee van de beroemdste zwaarden gemaakt op Osafune hebben namen die in een bibliotheek of tempel kunnen horen. Eén verwijst naar zeshonderd delen van de Boeddhistische Schrift. De andere beschrijft een draak die uit een pauze kijkt. De voornaam vraagt een luisteraar om een prijs te onthouden. De tweede vraagt een kijker om een afbeelding te vinden. De handtekening is ook niet in het metaal gesneden. Tussen deze twee verhalen ligt een substantieel deel van wat Osafune beroemd maakte. Zijn messen waren goederen gemaakt op een bepaalde plaats, maar mensen ver van die plaats vonden manieren om individuele voorbeelden te herkennen, beschrijven en onthouden.

Een derde zwaard voegt een ontbrekende dimensie toe. De Fukushima Kanemitsu haalt zijn bekende naam van een latere eigenaar. De inscriptie identificeert een maker die werkte in Bizen en behoudt een deel van een middeleeuwse datum. De latere geschiedenis leidt tot Hiroshima tot de Maeda familie van Kaga. Lees samen, deze drie records bieden een zeldzame kans om één workshop traditie te volgen over generaties zonder aan te nemen dat geërfde namen hetzelfde werk produceerden. Ze maken ook een kleine galerie van de mensen die zwaarden hun andere identiteit gaven. Een monnik die bekend is met een geschriften, een kijker die een religieus beeld en een beugel herkent die een gave herinnert, zou allemaal verschillende dingen over hetzelfde object kunnen hebben begrepen.

Osafune op een middeleeuwse kaart

Osafune lag in de provincie Bizen, in het huidige zuidoostelijke departement Okayama. Lezers ontmoeten soms eerst Bizen als een beschrijving van een decoratief effect, dan ontdekken dat het een plaats was. Die order omkeren helpt. Verschillende groepen makers werkten in Bizen. Een mes dat verbonden is met de provincie behoort niet automatisch tot deze specifieke lijn van meesters. Osafune zelf ondersteund meer dan een paar handen. Het woord zou een gemeenschap kunnen identificeren, een woonplaats die wordt geclaimd in een inscriptie of een afstamming gereconstrueerd van het overlevende werk. In elk geval brengt het een persoon of object in relatie met een echt landschap.

Het rivierland rond de Yoshii bood verbindingen buiten het dorp. Er kwam materiaal binnen, mensen reisden en klaar met werken konden vertrekken. Het is verleidelijk om het lange prestige van Osafune met één lokale hulpbron uit te leggen. Het bewijs dat het meest toegankelijk is in musea vertelt een ander deel van dat verhaal. Een opeenvolging van ondertekende werken gebruikt een plaatsnaam consequent genoeg voor mensen eeuwen uit elkaar om het te herkennen. Een maker kan daar wonen, een patroon kan zich die claim herinneren en een museum kan het vandaag nog drukken. Weinig middeleeuwse werkgemeenschappen hebben zo'n leesbaar publieksadres achtergelaten over de objecten die zij produceerden.

Vuurschade Shokudaikiri Mitsutada in het Discovery Museum, Haneda, 2015
Vuurschade Shokudaikiri Mitsutada in het Discovery Museum, Haneda, 2015. Himeno Masuta (via Wikimedia Commons). Licentie.

In de conventionele rekening Mitsutada staat in de buurt van het hoofd van de hoofdlijn. Het Nationaal Museum van Tokio beschrijft Nagamitsu als zijn zoon en Kagemitsu als zijn kleinzoon. De inzending van het nationale culturele erfgoed voor Fukushima Kanemitsu geeft de volgende schakel voorzichtiger, waarbij de traditie wordt beschreven dat Kanemitsu de zoon van Kagemitsu was. Die kleine verschuiving in formulering verdient het om de vertaling te overleven. Erfelijk leiderschap, stilistische opvolging en aantoonbaar ouderschap kunnen samenvallen, maar het bewijs voor elk kan een andere geschiedenis hebben. Een stamboom met vier identieke vaste lijnen zou dat onderscheid verbergen. Een rij van vier namen vergezeld van individuele gedateerde werken laat lezers zien waar elke conclusie vandaan komt.

De zeshonderd delen in een naam

Daihannya Nagamitsu, Nationaal Museum van Tokio, via ColBase
Daihannya Nagamitsu, Nationaal Museum van Tokio, via ColBase. Nationaal Museum van Tokio, bron — ColBase.

De Daihannya Nagamitsu van het Nationaal Museum van Tokio is een dertiende eeuwse tachy. De korte handtekening geeft de naam van de maker. De populaire titel is aanzienlijk uitgebreider. De Grote Perfectie van Wijsheid Sutra circuleerde in een enorme recensie van zeshonderd fascisten. Een evaluatie herinnerd uit de Muromachi periode toegewezen dit blad een waarde van zeshonderd kan. Iemand die de twee nummers kende, kon ze in elkaar zetten. Het resultaat was een naam die iets zei over opvallende waarde zonder een accountboek te hoeven herhalen. Een luisteraar kan het meenemen nadat hij het een keer gehoord heeft.

De zinspeling hoeft niet te betekenen dat de maker de sutra op het mes had gekerfd of dat dit specifieke zwaard in opdracht van een klooster was. Er is geen inscriptie van zeshonderd volumes nodig om het uit te leggen. De geest verblijft in een later gemaakte associatie. Het verschil is belangrijk omdat een persoon die alleen de titel leest redelijkerwijs zou verwachten dat hij religieus schrift op het object zelf zou vinden. Hier is het juiste bewijs het record van naamgeving. Op de Kagemitsu kling is er echt heilige beelden gesneden in het oppervlak. De twee objecten bieden een ongewoon duidelijke vergelijking tussen wat een naam oproept en wat een foto kan laten zien.

Een kan in een middeleeuwse waardering geeft ook problemen voor iedereen die probeert om het aantal uit te drukken in modern geld. Metalen valuta, boekhoudkundige eenheden, lokale omstandigheden en de functie van een beoordeling alle compliceren een omrekening. Een cijfer geregistreerd voor een eminent object kan zijn plaats aangegeven tussen bezittingen zo veel als een prijs die iemand daadwerkelijk betaalde. Het verhaal hangt af van de correspondentie van twee grote getallen. Er is geen ontvangstbewijs voor nodig. De historisch veilige manier om het effect in het Engels over te brengen is om die numerieke correspondentie en de naam van de Schrift te behouden. Het geven van een moderne veiling schatting zou de anekdote kijken nauwkeuriger terwijl het maken van de betekenis minder duidelijk.

Het blad heeft een geregistreerde lengte van ongeveer vierenzeventig centimeter, met kromming net kort van drie centimeter. Het ziet er opmerkelijk spaarzaam uit naast de uitgebreide naam. Het oog beweegt van de sterke sweep van het lichaam naar de veranderingen langs de geharde marge. Tegen de relatief rustige velden van het staal, variaties in die marge nemen op iets van de kwaliteit van de borstel merken. Nagamitsu's overlevende output omvatte andere vormen dan tachy. Een gevierd voorbeeld hielp zijn reputatie te definiëren, maar een volledig verslag van een maker workshop zou ook toelaten voor objecten die nooit individuele namen of prinselijke waarderingen ontvangen.

Een geschenk zou een politiek document kunnen zijn

Het museum volgt een eigendomstraditie van de Ashikaga shoguns tot Oda Nobunaga en Tokugawa Ieyasu. Zijn rekening verbindt een later geschenk aan Okudaira Nobumasa met Nagashino in de zestiende eeuw. Het opmerkelijke punt is de afstand tussen die episodes en het leven van de maker. Een Kamakura-object kan honderden jaren na het verlaten van de workshop nog steeds politiek actueel zijn. De ontvanger kreeg een tastbare connectie met de donor en erfde een verhaal dat voldoende onderscheidend was om met het object te worden doorgegeven.

Bezit en auteurschap lopen in tegenovergestelde richtingen in dit deel van de beschrijving. De handtekening van de maker stuurt de lezer terug naar Bizen. Een prestigieuze keten van ontvangers stuurt de lezer ervan weg, naar een opeenvolging van woningen en politieke huishoudens. Een wijziging van de voogdij liet de handtekening intact, maar veranderde de waarde van het verhaal dat kon worden verteld over. Voor een voorschot kunnen de omstandigheden van het ontvangen van zo'n geschenk minstens even belangrijk zijn als de status van zijn middeleeuwse maker. Voor een curator die een display rond Osafune samenstelt, zouden de prioriteiten natuurlijk omgedraaid worden.

Het is de moeite waard om de verschillende informatie te bedenken die een geschenkenlijst en een museumcatalogus zouden bewaren. Een huishoudkundige moet misschien weten welke gelegenheid vroeg om de gave, welke tussenpersoon het overgebracht en hoe het was verpakt. Een museum registrar zou prioriteit geven aan een toetredingsnummer, materiaal, metingen en identificatie inscriptie. Hetzelfde object kan verschijnen in beide soorten documentatie zonder elk detail over te dragen. Dit is een van de redenen waarom museuminzendingen zorgvuldig onderscheiden een traditie van vroege eigendom van later genoemde transfers. Een ontbrekend document is een limiet in wat kan worden aangetoond over de reis. Het zegt zelf weinig over de kwaliteit van het staal.

De draak in Kagemitsu's groef

Koryū Kagemitsu, Nationaal Museum van Tokio, via ColBase
Koryū Kagemitsu, Nationaal Museum van Tokio, via ColBase. Nationaal Museum van Tokio, bron — ColBase.

Op Koryu Kagemitsu verandert het bewijs van karakter. De tekst op de tang noemt zowel de residentie als de maker, en geeft de vijfde maand van Genko twee, overeenkomend met 1322. Het moderne museumnummer is F-130. Deze details vormen een ongewoon veilig punt op de chronologie van de Osafune school. Een werk ondertekend met een naam alleen kan ruimte laten voor discussie over generaties die het delen. Een benoemde plaats en datum vernauwen het veld. Ze retourneren ook iets van de eigen stem van de maker naar een geschiedenis anders vol met de namen van eigenaren.

Het wezen waaruit het zwaard zijn populaire naam neemt is een vorm van Kurikara, de draak verstrengeld over een zwaard geassocieerd met de Boeddhistische figuur Fudo. In een groef geplaatst, lijkt een deel van het beeld uit te kijken vanuit zijn frame. Er is nog een inscriptie of heilig element op het andere gezicht, waar het museum een Sanskriet karakter identificeert. Van de ene museumfoto naar de andere verandert het onderwerp van het plaatje. Eén kant kan niet voor het hele religieuze programma staan. Dit is vooral van belang online, waar dezelfde aantrekkelijke profielfoto vaak wordt herhaald zonder de omgekeerde.

Kurikara verschijnt elders in de Japanse religieuze kunst. Het punt om het hier te herkennen is dat de draak behoort tot een specifieke visuele woordenschat. Een hedendaagse kijker die gewend is aan draken in spellen of fictie zou eerst een individueel dier met een persoonlijkheid kunnen zien. Een kijker die bekend is met beelden van Fudo kon ook de godheid herkennen door middel van een attribuut. Het reliëf werkt dus op meer dan één afstand. Van overheen een galerie helpt het om het mes te onderscheiden. Van dichtbij verbindt het een object dat door een individu wordt gedragen met een religieuze iconografie die over materialen en instellingen reisde.

Een mes iets meer dan tachtig centimeter lang geeft dat kleine schepsel een lange setting. De gecatalogiseerde rondingen van Koryu Kagemitsu en Daihannya Nagamitsu zijn vrij dicht in absolute diepte, ook al verschillen de bladen aanzienlijk van lengte. Twee getallen kunnen dus hun verhoudingen onderscheiden zonder het verschil tussen beide te vermoeien. Het punt waarop een curve het diepst is en de relatie van het reliëf met het omliggende staal nog moet worden gezien. De zeer vergelijkbare schaal van twee foto's in een online galerie kan verbergen hun verschillende echte maten. Het lezen van de metingen herstelt een fysieke dimensie aan de vergelijking.

Koryu Kagemitsu werd ook opgenomen in de collectie van keizer Meiji. Tokyo's account vermeldt Yamada Asaemon in verband met zijn late shogunate geschiedenis. De beweging van een genoemd individu naar een keizerlijke collectie verlengt het leven van het zwaard in een richting die zijn middeleeuwse inscriptie nooit had kunnen voorzien. Een datum gemaakt in een dorp en een latere geschiedenis van keizerlijk bezit ontmoeten elkaar op dezelfde museumpagina. Voor een historicus legt de eerste uit waarom het object zo'n waardevolle chronologische getuige is. De tweede legt iets uit over hoe het beschikbaar kwam voor moderne nationale verhalen over kunst.

Wat heeft Kanemitsu geërfd?

Tachi ondertekend Kanemitsu, collectie display
Tachi ondertekend Kanemitsu, collectie display. Kakidai (via Wikimedia Commons). Licentie.

Tegen de veertiende eeuw werd de handtekening Kanemitsu geassocieerd met het leiderschap van Osafune. Een nuttig voorbeeld is de Fukushima Kanemitsu. De benaming is belangrijk cultureel eigendom. Het specifieke onderscheid is belangrijk in een discussie die ook twee Nationale Schatten omvat. De database van cultureel erfgoed identificeert zijn inscriptie als het geven van een woonplaats in Osafune en een datum in de achtste maand van het Kano tijdperk, met een karakter van het jaar onopgelost in de transcriptie. Een vierkant in een moderne catalogus kan dus net zo informatief zijn als een cijfer. Het markeert precies waar de redacteur leest.

De Fukushima kling heeft een aanzienlijke omtrek, en de curatorische beschrijving wijst op kleine afgeronde en kruidnagel-achtige elementen in het geharde patroon. Het vergelijken met de eerdere werken onthult een opeenvolging van artistieke keuzes onder dezelfde plaatsnaam. Het brede silhouet neemt deel aan de smaak die verbonden is met het tijdperk van de noordelijke en zuidelijke rechtbanken. De snelle opeenvolging van kleinere elementen langs de marge houdt het oog in beweging. Een foto die gewoon Kanemitsu wordt geëtiketteerd, kan het bereik van de naam illustreren. Alleen een foto geïdentificeerd met het specifieke Fukushima object kan een claim over een detail eigen aan dat voorbeeld ondersteunen.

De bekende naam komt van Fukushima Masanori, die de tachy verkregen uit een tempel in Hiroshima volgens het erfgoed record. Later bereikte het de Maeda van Kaga. Bedenk wat een lezer op dit punt heeft geleerd van drie bekende namen. Men behoudt een evaluatie door middel van een boeddhistische woordspeling, een ander legt iets zichtbaars uit, en de derde herinnert zich een menselijke tussenpersoon. Er was geen enkel middeleeuws kantoor dat deze labels onder uniforme regels toekende. Ze overleefden omdat ze onvergetelijk waren binnen bepaalde gemeenschappen en omdat later bewaarders vonden hen nuttig genoeg om op te nemen.

Het lezen van een galerie van generaties

Er is nog een goed gedocumenteerde Kanemitsu in het kasteel Museum of History Kochi. Het voorbeeld genaamd Ikkoku Kanemitsu draagt een datum die overeenkomt met 1355. De catalogus registreert een verkort blad en geeft de lengte van de overlevende vorm. Die meting is een statement over het object zoals bewaard gebleven. Het kan niet alleen de verloren dimensies van het origineel verschaffen. De gedateerde inscriptie, de latere conventionele naam en het huidige schema leveren drie verschillende momenten in de tijd. Ze als één moment behandelen zou het meest interessante deel van het bewijs verhullen.

Zij aan zij, de Fukushima ingang en de Kochi vermelding verklaren ook het belang van het specificeren van een voorbeeld wanneer een beschrijving nauwkeurig is. Het zijn verschillende werken. Een museum kan een prominente eigenaar documenteren voor de ene en een bepaalde mate van verkorting voor de andere. Het kopiëren van die observaties in een enkel portret van een generiek Kanemitsu zwaard zou een object creëren dat nooit bestond. Goede collectiefotografie stelt lezers in staat om de koffers uit elkaar te houden. Een brede profielweergave is uitstekend voor oriëntatie, terwijl een bijschrift en een toetreding referentie zijn wat de lezer een observatie terug naar het juiste record laat brengen.

Taal kan een obstakel vormen, zelfs wanneer records ongewoon goed zijn. Dezelfde lange klinker kan verschijnen in het Engels als een gewone brief, een dubbele klinker of een brief met een macron. Koryu en Koryū kunnen dezelfde beroemde Kagemitsu aanwijzen. Osafune kan verschijnen voor de naam van een maker in een moderne titel, zelfs wanneer een inscriptie drukt woonplaats met een langere zin. Indexnummers reizen over deze verschillen bijzonder goed. Een lezer die op zoek is naar een meertalige catalogus kan beginnen met de maker in Romeinse letters, de tekens bevestigen tegen de afbeelding van de inscriptie en het collectienummer voor het volgende bezoek opschrijven.

Een familieportret van Osafune was ooit afhankelijk van de mogelijkheid om objecten samen te brengen of zorgvuldig gemaakte tekeningen elders te raadplegen. Digitale collectie records maken nu een ander soort tentoonstelling mogelijk. Een dertiende eeuws blad gekoppeld aan een Schrift kan naast een precies gedateerde veertiende eeuw één met een draak zitten. Naast hen kan staan een object waarvan de datum is slechts gedeeltelijk leesbaar en een ander bewaard gebleven na het inkorten. Samen leveren ze een geschiedenis op waarin onzekerheid een zichtbare vorm heeft. Men kan wijzen op het exacte ontbrekende karakter of de exacte woorden waardoor een instelling in aanmerking komt voor een familierelatie.

De twee Tokyo bladen suggereren een klein experiment in het zoeken. Bedek de bijschriften in een paar reproducties en vraag wat alleen van de foto's kan worden teruggevonden. De aanwezigheid van een draak kan worden hersteld. Een waardering uitgedrukt in kan zeker niet zou zijn. Onthul de bijschriften en bedek de foto's. De datum en plaats kan nu zonder moeite worden gelezen, maar de precieze relatie tussen de draak en de smalle nis eromheen is verdwenen. Beeld en record corrigeren elkaar. De oefening is even waardevol voor de latere werken omdat hun illustraties en namen onafhankelijk circuleren in zo veel moderne contexten. Een museumnummer verbindt twee delen van een argument dat het internet bijzonder goed is in het uit elkaar trekken.

Bij het verlaten van deze kleine galerie, zijn de namen veranderd betekenis. Nagamitsu is de maker van een fysiek object en het startpunt van een verhaal over de manieren waarop de samenleving waarde toewijst. Kagemitsu geeft ons een plaats, een maand en een religieus imago dat nog steeds een tweede blik beloont. Kanemitsu keert terug naar het werk van redacteurs die gedeeltelijke inscripties en lange reizen tussen huishoudens samen doornemen. Osafune verbindt de drie. Zijn prestatie overleeft in de onmiskenbare individualiteit van objecten die eeuwenlang een afstamming konden delen zonder ooit voor elkaar te worden aangezien.

Veelgestelde vragen

Wat betekent de naam Daihannya Nagamitsu?

Het koppelt een waardering van zeshonderd kan aan de zeshonderd fascisten van de Grote Perfectie van Wijsheid Sutra.

Wat is de kleine draak op Koryu Kagemitsu?

Het is een Kurikara draak verstrengeld rond een zwaard, een afbeelding geassocieerd met Fudo en gesneden in een groef.

Wanneer is Koryu Kagemitsu gemaakt?

De inscriptie geeft de vijfde maand van Genko twee, overeenkomend met 1322.

Waar zijn Daihannya Nagamitsu en Koryu Kagemitsu vandaag?

Beide behoren tot het Nationaal Museum van Tokio. De identificatienummers voor de verzameling zijn F-19789 en F-130.

Waarom wordt een kling van Kanemitsu Fukushima Kanemitsu genoemd?

De naam herdenkt Fukushima Masanori, die het kreeg van een tempel in Hiroshima. Later behoorde het toe aan de familie Maeda.

Hebben alle drie met de naam Osafune voorbeelden dezelfde benaming?

De twee Tokyo voorbeelden die hier worden besproken zijn National Treasures. De Fukushima Kanemitsu is een belangrijk cultureel eigendom.

Films en lezingen

Video in het Japans — kyuhakuchannel — 国宝 太刀 銘 長光(名物 大般若長光)

Video in het Japans — OHK公式チャンネル — 「備前長船刀剣博物館」のガイダンスコーナー 国際色豊かな構成になって22年ぶりにリニューアル【岡山】 (26/03/17 18:00)

Collectiegegevens en verdere literatuur

gerelateerde artikelen