Jedno ostrze w dwóch rodzajach sukienki
Jeden z najbardziej pouczających japońskich mieczy w Metropolitan Museum of Art nie ma fotografii na swojej publicznej stronie kolekcji. Dowody są w pomiarach. Katalog daje jedną długość całkowitą 94,6 centymetrów i inną, do pracy zamontowanej jako miecz rozrzucony, 96,2 centymetrów. Jest tylko jedno ostrze. Obiekt wszedł do muzeum z dwoma zestawami mocowań. Ich daty opowiadają jeszcze bardziej niezwykłą historię: ostrze należy do czternastego wieku, oprawy do końca dziewiętnastego lub początku dwudziestego wieku. Żaden pojedynczy zarys, data, lub sposób noszenia nie może odpowiadać za cały wpis.
Koshirae to słowo na montowanie lub ubieranie na zewnątrz japońskiego miecza. Jest to miejsce, gdzie drewno, lakier, jedwab i metal spotykają ubrania i zwyczaje społeczne. Cztery wyrażenia często używane do opisania oprawy są buke- zukuri, jindachi, handachi i chisagatana. Oferują one różne punkty wejścia w temat. Przywołuje się dom wojowników, jedną tradycję zawieszonych mieczy, jedną pożyczanie tachi oprawy, a drugą suknię małego miecza. Nie tworzą one jednej oficjalnej listy czterech ekskluzywnych stylów. Montaż może należeć do pary, przypomnieć starszą formę i wyrazić szczególną okazję ubioru wszystko naraz.
Sasza i sylwetka
Buke jest terminem dla domu wojowników, podczas gdy zukuri w tym kontekście odnosi się do sposobu tworzenia lub formowania. W dyskusjach o oprawianiu, buke- zukuri jest powszechnie kojarzony z szaszłykową formą znajomą z obrazów samuraja epoki Edo-. Wiele nowoczesnych wpisów muzealnych używa uchigatana- stylu montażu lub po prostu nazwać zamontowany obiekt katana. Ktoś przeszukuje kolekcję języka angielskiego dla dokładnego terminu buke- zukuri będzie w związku z tym przegapić doskonałe przykłady. Rozpocząć od dowodów na to, jak kompletny zespół związany z suknią użytkownika, a następnie dowiedzieć się, który termin danej kolekcji wybrał do indeksu.
W typowej aranżacji uchigatany, scyzory był umieszczony w pasie, a ostrze skierowane było do góry. Ta konwencja wpływa na historię projektowania, ponieważ sposób mocowania prezentował określony aspekt dla obserwatorów. Ornament, który wydaje się pionowy na nowoczesnej, poziomej stronie, może zostać przedstawiony w innej relacji z otoczeniem w portrecie. Kierunek pnia drzewa, pozycja zwierzęcia, oraz umiejscowienie herbu – wszystkie mogą wymagać zwrócenia uwagi na pierwotną orientację. Izolowane elementy, prezentowane w celu ułatwienia ich obserwacji, powinny być interpretowane w połączeniu z widokiem, w którym oryginalne mocowanie jest widoczne.

Zdjęcie pokazuje zamontowaną katanę z Muzeum Metropolitan. Porównaj ciągłość jego zarysowanego scabbard z ilustracją osadzenia, którego wiszące meble są wyraźnie widoczne. To związek między częściami sprawia, że porównanie jest przydatne. Strażnik sam w sobie nie może podać tych samych informacji o sukni historycznej. Ani szczegół powierzchni ostrza. Fotografie osprzętu umieszczonego na tacce mogą ujawnić niezwykłe wykonanie, pozostawiając oryginalne rozmieszczenie kompletu otwarte. Opis muzeum pomaga odzyskać to, co fotograf miał dobry powód, aby zostawić poza ramą.
Istnieje również różnica między rodzajem montażu a ideą dopasowania pary. Daisho opisuje długiego i krótkiego członka poczętego lub zrozumiałego razem. Ich dekoracja może ustalić związek poprzez powtarzające się materiały, kolory lub motywy. Zapoznany jako osobne wpisy lata po podziale kolekcji, jeden członek może nadal być skatalogowany jako należący do pary. Ten historyczny fakt mówi nam coś o tym, jak ta praca została przedstawiona. To nie czyni daisho konkurencyjną odpowiedzią na pytanie, czy indywidualne mocowania mają cechy stylu handachi.
Jindachi i słownictwo zawieszenia
Jindachi pojawia się w dyskusjach tachi noszone raczej zawieszone niż przez szarfę. Słowo wywołuje pole lub otoczenie wojskowe. To stowarzyszenie językowe jest słabym fundamentem przypisywania konkretnej historii pola bitwy do obiektu muzeum. Zawieszony forma mieć długi życie po śmierci w dar, ceremonialny sukienka, i wyposażenie instytucja. Drożny przykład może zachować układ znany z znacznie starszych dzieł i nadal mówi nam najwięcej o kulturze ceremonialnej okresu, kiedy jego obecna zewnętrzna została zlecona. Udokumentowany prezent lub poświęcenie może być bardziej pouczające niż szeroka nazwa typu.
Japoński termin Ashi, dosłownie stopy, występuje w opisach wiszących kształtek na tachi scabbard. Aby zobaczyć, dlaczego termin ma znaczenie dla katalogu, spojrzeć na pełną długość montażu. Pierścienie i przywiązania tworzą punkty wizualnego nacisku, którego nieprzerwanie lakierowana osłona nie miałaby. Producent może echo ich kolor w metalu na końcu rękojeści lub koniec scabbard. Widoczny efekt pochodzi z przerw tak bardzo jak z projektu każdego pojedynczego montażu. Dwa elementy z całkiem różnych motywów dekoracyjnych mogą w związku z tym dzielić blisko spokrewnioną sylwetkę.
Jedno nazwisko prawdopodobnie pojawi się w katalogu muzeum jest itomaki no tachi. Wskazuje to czytelnik na charakterystyczną charakterystykę opakowania dla bardziej konkretnego typu montażu. W dyskusjach o wiszących mieczach zachowuje informacje, które mogą zniknąć pod szerszym słowem jindachi. Metropolitan Museum zachowuje przykład wraz ze swoim pudełkiem. Kombinacja ta zmienia historię miecza noszonego przez człowieka w historię zespołu, który również został odłożony, przedstawiony i zachowany. Pudełka mają swoje własne miejsce w biografii takich prac, czasami noszące napis lub dostarczające kontekst fizyczny dla sztuk, które w przeciwnym razie mogłyby zostać oddzielone.

Wyobraź sobie różnicę między inwentaryzacją szafy zamkowej a katalogiem sztuki nowoczesnej. Opiekun garderoby może pogrupować oprawy przy okazji, gdy były one wymagane lub przez osobę uprawnioną do ich otrzymania. Kustosz metalowy może klasyfikować te same obiekty według charakteru ich wyposażenia. Specjalista od lakieru może pogrupować dwie safardy z pudłami i meblami wykonanymi w tej samej technice dekoracyjnej. Nie ma sprzeczności w tych ustaleniach. Problem zaczyna się, gdy specjalistyczny termin z jednego systemu jest traktowany tak, jakby regulował obowiązki i przywileje rejestrowane w innym.
Dowody na Handachi.
Handachi jest często tłumaczone jako połowa tachi. Czytelnik spotykający angielskie słowa w odosobnieniu może oczekiwać miecza o połowę długości standardowego tachi. Obiekty muzealne odpowiadają na to pytanie skuteczniej. Nazwa opisuje charakter montażu. Tachiopodobne armatury mogą dać sash- noszone komplet coś o wyglądzie zawieszonego. Metalowe szczegóły na końcach i wzdłuż osłony mogą być szczególnie elokwentne. Jak pokazano poniżej, para lakierowana zielonym lakierem może być opisana w ten sposób nawet para opraw z emphatically indywidualnym schematem barw.
Spójrz na srebrny strumień na tym zielonym gruncie. Jego ruch łączy jedną część zespołu z drugą. Dopasowanie leczenia daje długim i krótkim członkom podobieństwo rodzinne bez wymogu, aby artysta odtworzyć projekt w dokładnie tej samej wielkości. Gdyby zdjęcie zostało przycięte do centralnego przejścia lakieru, stanowiłoby przekonującą ilustrację dla historii projektowania powierzchni. Przywrócić końcówki, oprawy, element towarzyszący i pytania się zmieniają. Możemy teraz omówić związek pomiędzy obiektami i klasyfikacją montażu, jak również wykończenie worków.

Rekord w Muzeum Zachodnioaustralijskim jest niezwykle pomocny, ponieważ oddziela pola dla ostrza od opisu koshirae. Pod tym drugim identyfikuje handachi. Scabbard ma czerwony i złoty lakier i okrągły srebrny dekoracji. Wpis wyróżnia również akcesoria z własnym smokiem i paulownia obrazu. Czytelnicy mogą śledzić trzy poziomy opisu w obrębie jednego rekordu: zarys zamontowanego krótkiego miecza, dekoracje jego scabbard, i obrazy na mniejszym składniku. Nazwa jednej rośliny dekoracyjnej sama w sobie nie może dostarczyć stylu całego montażu.
Ten sam zapis wyraźnie odnosi krótki miecz do daisho. Tutaj muzeum dostarczyło doskonale praktyczną odpowiedź na pozorną zagadkę terminologii. Handachi opisuje formę montażu, wakizashi identyfikuje krótki miecz, a daisho zapisuje jego związek z innym kawałkiem. Wszystkie trzy mogą pojawić się w jednej dyskusji, ponieważ odnoszą się do różnych aspektów materiału. Katalog zawiera również pomiar ostrza. Przesunięcie tego pomiaru w kolumnę skierowaną ku długości handachi po cichu przekształciłoby pomiar jednego przykładu w definicję, której muzeum nigdy nie zamierzało.
Inny handachi w tej samej kolekcji nosi w różnym kształcie żelazną osłonę z kontrastującą dekoracją. Porównywanie dwóch opisów zapobiega temu, by charakterystyka pierwszej próbki stała się regułą dla całej klasy. Można by pamiętać czerwony lakier i złoconą osłonę szczególnie wyraźnie po zobaczeniu pierwszej fotografii. Te szczegóły są przydatne do ponownego rozpoznania tego konkretnego przedmiotu. Członkostwo w grupie opiera się na szerszej relacji pomiędzy wyposażeniem i stylu montażu. Zbiory muzealne z więcej niż jednym zapisanym przykładem są szczególnie cenne, ponieważ pokazują, które szczegóły różnią się wewnątrz określonej kategorii.
Chisagatana i dowody dotyczące Hikone
Chisagatana, również napisane chiisagatana w angielskich katalogach, zawiera zwyczajną ideę małości. Pojawia się w nazwach mocowań do krótkich ostrzy. Termin ten ma tu znaczenie, ponieważ mały montaż może mieć historię w formalnej sukni dość różni się od ogólnego opisu kształtu sztyletu. Etykieta wystawiennicza może nazywać to montażem dla sztyletu, inna może zmienić nazwę japońską, a trzecia może nosić oba opisy. Długość tylko niezamontowanego ostrza nie powie czytelnikowi, jak wygląda zewnętrzna strona lub jak może być związana z nią konkretna osoba.
Muzeum Zamku Hikone dostarcza wyjątkowo dobry przykład. W zbiorze zapisano błyszczące oprawy lakierowane na daisho i chiisagatana związane z Ii Naosuke, dziewiętnastowieczny lord Hikone. Prezent pochodzi od rodziny Ii. Te szczegóły pozwalają historykowi na omówienie specyficznego otoczenia materialnego pana. Określają one również użyteczny limit. Krótki wpis katalogowy nie dokumentuje każdego pomieszczenia, w którym nosił mały miecz. Powołanie typu odpowiedniego do wnętrza formalnych nie musi przekształcać się w twierdzenie, że ten szczególny przykład został noszony na nazwanej ceremonii w znanym dniu.
Wystawione w Metropolitan Museum towarzyszy mu nóż, który został zaklasyfikowany jako tanto. Dwie części noszą różne etykiety w tytule eksponatu. Ta niewielka decyzja typograficzna przekazuje istotne informacje. Kurator może rozpoznać nóż jako konkretny typ i nada mu bardziej precyzywną nazwę, w zależności od sposobu jego ozdobienia. Jeśli interfejs wyszukiwania oferuje jedynie ogólną kategorię "krzyże", obiekt może być umieszczony obok innych, które mają zupełnie różne formy. Użycie pełnego tytułu muzeum, zamiast kategorii wyszukiwania, pozwala na powrót do tego samego przykładu w przyszłości.

Inny wpis Metropolitan Museum sprawia, że niezależność ostrza i montowania szczególnie jasne. Jego tytuł łączy ostrze zidentyfikowane jako nata, lub topór, i montaż opisany jako chiisagatana- goshirae. Czytelnik nie musi wywnioskować, że każdy przykład w tym stylu montażu posiada podobne ostrze. Zaopatrzenie wjazdowe jest jednym z niezwykłych związków form. Muzeum, które sklasyfikowało całą pracę wyłącznie pod siekierą, utrudniłoby historykom sukni znalezienie. Katalog, który nazwał go tylko montażem sztyletu straciłby samą cechę, która sprawia, że stowarzyszenie uderzające.
Sukienka sądu, sukienka wojownika, i dowód słów
Słowo sąd ma szeroki zakres w języku angielskim pisze na Japonii. Może odnosić się do cesarskiego dworu, widowni przed szogunem, lub ceremonialnego życia wielkiego domu. Tłumaczenie, które nazywa obiekt mieczem sądowym może pomóc odwiedzającym zrozumieć jego formalność, pozostawiając daną instytucję nieokreśloną. Tytuł niniejszego eseju wykorzystuje sąd chisagatana do wprowadzenia terminu wyszukiwania. Historycznie odpowiedzialny opis pojedynczego utworu nadaje nazwę gospodarstwu domowemu lub instytucji, gdy pozwala na to zapis. W Hikone nazwany właściciel i rodzinny prezent oferuję ten cenny miejscowy szczegół.
Lista kontrolna Tokyo National Museum dla kolekcji Eisei Bunko daje pouczający przykład innej strategii. Jego angielski wpis dla chiisagatana montowania nazwy projektu winorośli w lakierze. Wzór i materiał dać odwiedzającemu sposób na znalezienie obiektu w przypadku. Nie wymagają one od tłumacza, aby wymyślił okazję do noszenia. Lista kontrolna przygotowana na wystawę jest zapisem tego, co zostało zebrane w szczególnych okolicznościach. Stała zbiórka i historyczny inwentarz mają różne cele. Kiedy każda z nich dostarcza tylko część odpowiedzi, ich różnice mogą sprawić, że będą wartościowymi partnerami w badaniach.
Jak odczytać numery na naklejce z oznaczeniami
Dane z Metropolitan Museum na początku tego konta zasługują na drugie spojrzenie. Obok dwóch zamontowanych długości rekord dostarcza oddzielny pomiar krawędzi skrawającej. Te liczby są odpowiedzią na różne pytania, wszystkie całkowicie rozsądne. Kilka centymetrów, które odróżniają jedną długość całkowitą od drugiej dotyczą zespołów zewnętrznych. Znacznie większa różnica między pomiarem ogólnym a pomiarem krawędzi wynika z różnych punktów końcowych. Tabela, która kopiuje numery bez trzymania etykiet będzie wkrótce tworzyć historię, w której pojedyncze konserwowane ostrze wydaje się zmieniać rozmiar.
Daty komponentów mogą być równie mylące. Jeśli miecz z XIV wieku ma dwa elementy wykonane na kilka stuleci później, oznaczanie całego zestawu jako średniowieczny może być odpowiednie dla prezentacji w galerii, uporządkowanej według mieczy. Byłby to bardzo słaby punkt odniesienia dla artykułu o wykończeniu tych samych osłon. Z drugiej strony, zdjęcie całego zamontowanego dzieła w kontekście współczesnego historyzmu nie czyni starego miecza nowoczesnym. Dobra treść powinna uwzględniać obie daty, a katalog online może zawierać wiele zdjęć. Najlepszym ulepszeniem, jakie może dokonać autor, jest umieszczenie nazwy komponentu bezpośrednio obok daty, która na niego odnosi.
Ostatnie pytanie pomaga w obejrzeniu grupy ilustrowanych rekordów. Czego brakuje na wyświetlaczu? Ostrze może być pokazane obok pustego montażu, armatura mogła zostać oddzielona lub skrzynia magazynowa może pozostać nawet wtedy, gdy nie przetrwa żadna odpowiednia odzież. Pusta przestrzeń jest dowodem na to, co nadal można wyjaśnić. Zapisy zachodnioaustralijskie zachowują odniesienie do pary. Hikone zachowuje dawcę i właściciela. Metropolitan Museum zachowuje dwa uchwyty i pomiary obu. Każdy z nich zachowuje połączenie, którego brakuje innym, a ich łączne zeznania są bogatsze niż czteroczęściowy diagram.
Po powrocie do galerii, cztery nazwiska stają się sposobem patrzenia. Sash zwraca uwagę na twarz przedstawioną do widza, zawieszenie do rozmieszczenia opraw przez scabbard, handachi do trwałości starszych form wizualnych w różnych kompletach, a chisagatana do roli małych mocowań w drobno zróżnicowany strój. Mając na uwadze te relacje, skrzynia drewna, lakieru, jedwabiu i metalu zaczyna przekazywać życie społeczne obiektów. Ostrze miało swoją własną historię. Tak samo rzeczy, w których kolejne pokolenia wybierały ubranie.
Często zadawane pytania
Co Koshirae oznacza w katalogu muzealnym?
Termin oznacza oprawę, czyli pełny zespół elementów zewnętrznych. Karta katalogowa może podawać odrębne nazwy, twórców i datowanie głowni oraz jej oprawy.
Jaki jest różnica między uchwytem dla tachi zawieszanego a uchwytem dla uchigatany?
Głównym rozróżnieniem jest jak zespół związany z ubierać. Zawieszone tachi i noszone na saszetce uchigatana przedstawiają różne układy osprzętu.
Czy handachi oznacza połowę długości tachi?
Oto, ten termin opisuje styl mocowania. Elementy metalowe, podobne do tych używanych w strojach "tachi", mogą pojawiać się na strojach powiązanych z noszeniem sash.
Czy każdy Jindachi jest udokumentowanym obiektem bitwy?
Klasyfikacja uchwytów wiszących nie określa indywidualnego zastosowania obiektu. Muzea mogą katalogować bardziej specyficzne style i dostarczyć odrębnych dowodów na kontekst.
Które muzeum zachowuje chiisagatana związaną z Ii Naosuke?
Hikone Castle Museum rejestruje błyszczące oprawy lakierowane na czarno dla jego daisho i chiisagatana. Wpis do kolekcji wskazuje prezent od rodziny Ii.
Czy jeden nóż może mieć dwa różne sposoby mocowania?
Tak. Metropolitan Museum of Art kataloguje ostrze z dwoma zestawami mocowań i zapisuje różne zamontowane długości dla zespołów.
Filmy i wykłady
TV Tokushima — Wystawa o odrębnej drodze rozwoju japońskich opraw mieczowych
Bijutsuten Navi — Oprowadzanie kuratorskie w Muzeum Nezu: zbroje, miecze i okucia z kolekcji Mitsumury
Karty obiektów i dalsza lektura
- Muzeum Zamku Hikone, oprawy Ii Naosuke
- Metropolitan Museum of Art, ostrze z dwoma zestawami mocowań
- Muzeum Australii Zachodniej, handachi W1970.927a-c
- Muzeum Australii Zachodniej, handachi W1970.916a-b
- Metropolitan Museum of Art, sztylet montażowy i ostrze topór
- Tokyo National Museum, lista kontrolna wystawy Eisei Bunko
- Samurai Armor and Sword Suspension: Od Heian O- Yoroi Tachi Cords do Sengoku Tosei- Gusoku Sash Mounts
