Mutsunokami Yoshiyuki Sakamota Ryōmy: pochodzenie z Tosy, ślady pożaru i identyfikacja w Muzeum Narodowym w Kioto

Zły wzór na prawym ostrzu

Przez dziesięciolecia miecz w Muzeum Narodowym w Kioto wykazywał szczególne trudności. Pochodzi z rodziny Sakamoto i nosi imię kowala Yoshiyuki. Rodzina zidentyfikowała go z Sakamoto Ryōma, postacią polityczną Tosa zabitą w Kyoto w 1867 roku. Jednak obiekt wyglądał niespodziewanie prosto, a jasna strefa wzdłuż jego krawędzi wydawała się dużo prostsza niż wzór, dla którego jego twórca był znany. Dwa najbardziej dostępne rodzaje dowodów, historia podana przez rodzinę i wygląd ocalałego obiektu, wydawało się ciągnąć w różnych kierunkach. Ostateczne wyjaśnienie muzeum zależało od tego, czy potraktowano je poważnie.

Nowoczesne opracowanie archiwalne jest niezwykle zwięzłe. Identyfikuje miecz z okresu Edo autorstwa Yoshiyuki, klasyfikuje go jako element historyczny związany z Sakamoto Ryōma, oraz wskazuje Sakamoto Yatarō jako dawcę. Jego numer identyfikacyjny to M甲158. Kilka fotografii przedstawia pojedynczy obiekt. Jednak żadne z tych danych, czytane samodzielnie, nie wyjaśnia, dlaczego miecz o niemal prostej klingi mógł wzbudzić entuzjazm właściciela, którego list wyraża podziw dla zupełnie innego efektu wizualnego. Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy opuścić indeks kolekcji i zapoznać się z raportem badawczym, listem z rodziny oraz późniejszym opisem wykonanego polerowania w Sapporo.

To historia uwierzytelniania, w której rodzina trzymała o wiele więcej niż sławne imię. Był tam materialny spadek, dokumentalny spadek, i zapis straty. Ogień w Kushiro zniszczył montaż i zmienił wygląd stali. Późniejsze profesjonalne leczenie dało ocalałej powierzchni spójne wizualne wykończenie. Obraz zrobiony do badań ostatecznie pomógł odróżnić to wykończenie od słabych śladów starego wzoru. Każdy etap pozostawił następnemu obserwatorowi coś innego do zobaczenia. Czytanie ich w kolejności zmienia pozornie rozczarowujący okaz muzeum w niezwykle elokwentny zapis życia obiektu.

Ostrze Yoshiyuki związane z Sakamoto Ryōma, Kyoto National Museum
Ostrze Yoshiyuki związane z Sakamoto Ryōma, Kyoto National Museum. Muzeum Narodowe w Kyoto, ColBase, przez Wikimedia Commons. Reprodukowany bez zmian redakcyjnych.

Jak kowal z wcześniejszego stulecia wszedł do rodzinnego listu

Życie Ryōmy przypada na ostatnie dekady rządów Tokugawy. Należy do kowala znacznie wcześniej. Muzeum pamięci Kōchi datuje Yoshiyuki na drugą połowę XVII i początek XVIII wieku. Ślady wskazują na jego pochodzenie w domenie Nakamura w Mutsu, jego szkolenie z rodziną w Osace oraz jego późniejszą pracę w Tosa. Mutsunokami był tytułem. Stanowi część znanej nazwy, dzięki której późniejsi czytelnicy identyfikują kowala, chociaż szczególny napis na jednym z jego dzieł nie musi zawierać całej frazy. Kioto często etykietuje swoje ostrze po prostu jako miecz podpisany Yoshiyuki.

Tosa była historyczną prowincją na Shikoku, zasadniczo odpowiadającą obecnej Prefekturze Kōchi. Związek między miejscową rodziną a wybitnym kowalem z prowincji pomaga wyjaśnić, dlaczego ostrze było cenne dla Ryōmy jeszcze zanim stało się związane z jego śmiercią. Muzeum Kōchi opisuje jego starszego brata Gonpei dającego mu rodzinny miecz. Przetrwały list Ryōmy, datowany na dwudziesty czwarty dzień szóstego miesiąca Keiō trzy, jest dowodem przyjemności, z jaką go otrzymał. Zachowanie historycznej daty kalendarza unika cichego przesuwania litery w nowoczesny miesiąc zachodni z podobną liczbą.

Przejście jest szczególnie cenne dla porównania, które zachowuje. Ryōma doniósł o podziwie ludzi zaznajomionych z mieczami w Kioto. Porównania dokonano z dziełem Awataguchi Ikkanshi Tadatsuna, kowala znanego z widocznego wzoru w kształcie koniczyny. To był wyraz pochwały, a nie próba zastąpienia przypisania Yoshiyuki nowym podpisem. Rodzina miała już sposób na nazwanie miecza. To, co zapisuje list, to wpływ jaki wywarł na innych widzów. Ten pozornie przypadkowy komplement później dałem badacz historyczny oczekiwanie, przeciw który testuję obraz uszkodzony ostrze.

Łatwo przeoczyć, co czyni list niezależnym dowodem. Ryōma nie miał powodu, by przewidywać problemy z identyfikacją muzeum związane z pożarami w wieku dwudziestym. Pisał do osoby, która dała mu cenny dobytek. Współczesny kustosz ma powód, aby uważnie przeczytać porównanie wizualne, ponieważ powstało ono w innym celu. Przejście nie musi być traktowane jako badanie stanu technicznego. Opowiada nam o tym, jak można mówić o ostrzu, gdy był on nadal w stanie XIX wieku, przez kogoś z dostępem do pierwszej ręki i wyraźnym związkiem z odbiorcą.

Historyczny portret fotograficzny Sakamoto Ryōma
Historyczny portret fotograficzny Sakamoto Ryōma. fotograf nieznany, za pośrednictwem Wikimedia Commons.

Co zostało w Kyoto po wojnie?

To właśnie tam Ryōma i Nakaoka Shintarō zostali zaatakowani w ostatnim roku szogunatu. Datą powszechnie podawaną w japońskim materiale historycznym jest piętnasty dzień jedenastego miesiąca Keiō trzy, odpowiadający grudniowi 1867 w kalendarzu Gregorian. Muzeum Narodowe Kyoto łączy Yoshiyuki z tamtejszymi wydarzeniami, a jego historia wystawy wskazuje również wiszący zwój z kwitnącą śliwką i kamelią, która była obecna. Te bardzo różne obiekty zachowują uzupełniające się dowody na to samo miejsce. Jeden wszedł do historii rodziny jako osobiste opętanie. Drugi wszedł do muzeum na świadka.

Związek obiektu z wydarzeniem nie daje mu uprawnień naocznego świadka. Konta zgłaszają uszkodzenia otrzymane przez osłonięty miecz, ale oryginalny montaż nie przetrwa już do bezpośredniego badania. Rodzinne wspomnienie, stare zdjęcie i konto muzeum mogą udokumentować stowarzyszenie bez dokładnej rekonstrukcji każdej chwili. Bardziej interesujące pytanie historyczne brzmi, w jaki sposób obiekty o tak różnych materiałach i zastosowaniach były dalej identyfikowane jako grupa. Ich zachowanie pozwoliło później uczonym zbadać ten incydent poprzez grupę świadków, których różnice były równie ważne jak ich wspólne pochodzenie.

Dla współczesnych odwiedzających nazwę "Yomiya" można pomylić z innymi epizodami w życiu Ryōmy, zwłaszcza wcześniejszą incydentem z Teradaya w Fushimi. Listy omawiające te wydarzenia, dramatyczne ich reprezentacje oraz pamiątki w ich miejscach krążyły niezależnie. XIX-wieczny portret Ryōmy, taki jak zdjęcie przedstawione powyżej, pomaga naprawić tożsamość pisarza, ale nie daje pozwolenia na przymocowanie konkretnego miecza w każdym portrecie do Yohmiya. Należy ustalić datę, miejsce i źródło obrazu. Wartością ostrza z Kioto jest właśnie to, że jego stowarzyszenie można śledzić poprzez coś więcej niż sławną twarz i znajomą nazwę.

Pożar w Kushiro i lakier w Sapporo

Po śmierci Ryōmy Yoshiyuki przeszli przez opiekę rodzinną i udali się na północ z członkami rodziny Sakamoto, którzy osiedlili się w Hokkaidō. W 1913 roku duży pożar w Kushiro uszkodził ostrze. Konto muzeum z Kioto mówi, że montaż został utracony, że ciepło zmniejszyło krzywiznę, i że wzór krawędzi stał się trudny do rozpoznania. W galerii mieczy są to następcze zmiany. Zewnętrzny kształt jest często pierwszym atrybutem używanym przez odwiedzających do porównania dwóch ostrzy. Widoczny wzór wzdłuż krawędzi może być drugim. Ogień miał wpływ na obie cechy, które mogą spowodować natychmiastowe rozpoznanie.

Utrata uchwytu również zmienia odbiór przedmiotu przez widza. Zdjęcie przedstawiające rodzinę może pokazywać cały przedmiot ze swoim uchwytem. Późniejsza prezentacja może pokazywać nagi lem, umieszczony w zabezpieczającym uchwycie. Cienie na starym zdjęciu i cienie w nowej prezentacji mogą się różnić, ponieważ reprezentują różne elementy, nawet bez uwzględnienia uszkodzeń spowodowanych ciepłem. Zakrzywienie nie można bezpiecznie oszacować na podstawie zdjęcia zamkniętego uchwytu i przypisać do wszystkich pozostałych części metalu. Satysfakcjonujące porównanie zaczyna się od dokładnego stwierdzenia, które elementy są widoczne na każdym obrazku.

Kyoto nazywa profesjonalistę, który polerował stal po pożarze jako Tomita Shù Yossō z Sapporo. Na jego koncie dał krawędź regionu proste wykończenie wyglądające. Jasny zespół produkowany przez polski i oryginalny hartowany wzór są powiązane aspekty powierzchni widocznej, ale mają różne historie. Polak może podkreślić blady pasek w gotowym obiekcie. Nie może przekształcić niedawnego leczenia we współczesny zapis tego, co zamierzał 17-wieczny kowal. Kluczową świadomością było to, że w tym samym regionie można jeszcze dostrzec inny, słaby wzorzec, szczególnie pod odpowiednim oświetleniem.

Niektóre popularne streszczenia nazywają każdą pracę na spalony miecz rehardening. To słowo sprawia, że bardziej konkretne twierdzenie o stanie stali niż zapis polerowania robi. W sprawie Yoshiyuki, nazwana interwencja post-fire opisana przez Kioto jest polska. Raport z badań muzeum opisuje odzyskanie słabego, starszego wzoru poprzez obrazowanie. Żaden element nie wymaga opowieści o drugim kowalu odtworzącym zaginiony wzór krawędzi z pamięci. Dla obiektu historycznego, który wyróżnienie niesie prawdziwy ciężar. Określa, czy funkcja jest interpretowana jako ślad, który przeżył zdarzenie lub obraz świadomie dostarczony po nim.

Prezent muzealny z więcej niż jednym świadkiem

Ostrze przyszło do muzeum w 1931 roku jako prezent od rodziny Sakamoto w Sapporo. Wprowadzenie wystawy w Kioto łączy ją z listami rodzinnymi i wiszącym zwojem. Współczesna baza danych zawiera nazwisko dawcy. Razem fakty te umożliwiają rozróżnienie XIX-wiecznej historii własności od przystąpienia XX-wiecznego. Kurator piszący o dzisiejszej pracy może wskazać na indywidualny obiekt i określoną grupę powiązanych materiałów. Czytnik po obrazie w Internecie może użyć numeru inwentarza, aby uniknąć pomylenia go z innym ostrzem przez tego samego kowala.

Ten środek ostrożności jest więcej niż teoretyczny. Kōchi Prefectural Sakamoto Ryōma Memorial Museum posiada własny przykład pracy Yoshiyuki. Jego strona kolekcji odróżnia ją od historycznego ostrza teraz w Kioto. Kōchi jest bardzo odpowiednim miejscem do studiowania Tosa smith i rodziny Sakamoto, a wystawa Kōchi może wyjaśnić znaczenie obiektu Kioto. Współdzielony producent, wystawa w regionie Ryōma, i odniesienie do Jormiya nadal nie sprawiają, że każdy wystawiony Yoshiyuki jego osobiste posiadanie. Opisy instytucji holdingowych czynią rozróżnienie znacznie łatwiejszym do zachowania niż wiersz nieujętych wyników wyszukiwania obrazów sugerowałoby.

List w ręce Sakamoto Ryōma, Muzeum Narodowe Kioto
List w ręce Sakamoto Ryōma, Muzeum Narodowe Kioto. Sakamoto Ryōma, Muzeum Narodowe Kioto, przez Wikimedia Commons.

Sfotografowany tutaj list jest kolejnym przykładem, dlaczego dokładne podpisy mają znaczenie. Jest to ocalały list w ręce Ryōmy, przedstawiony jako przykład jego pisma. Nie jest on przedstawiany jako sześciomiesięczny list do Gonpei zawierający porównanie z Tadatsuna. Ręka może być taka sama, a cel dowodowy inny. Półka listów tego samego pisarza może zawierać opis spotkania politycznego, rodzinny żart i komentarz o prezencie. Tylko jeden musi wspomnieć o wzorze miecza, aby być ważnym dla przypisania. Inni oświecają osobę i archiwum, w którym te dowody przetrwały.

Co skaner znalazł w muzeum

Konto techniczne jest zachowane w sprawozdaniu rocznym japońskich Krajowych Instytutów Dziedzictwa Kulturowego. W projekcie Muzeum Narodowego w Kioto na temat historycznych źródeł późnych Tokugawa naukowcy opisują obrazowanie cyfrowe za pomocą skanera. To, co wydawało się być prostym wzorem krawędzi wykazało podstawowy ślad chōji- midare. Sprawozdanie łączy to stwierdzenie wyraźnie z porównaniem w liście Ryōmy do jego brata. Wniosek ten wynika z porozumienia dwóch źródeł, które mogły się nie zgodzić. To nie było po prostu zaufanie eksperta, że uwielbiany obiekt rodzinny powinien być autentyczny.

Chōji to gołąb. Tutaj porównanie dotyczy nieregularnych zarysów utwardzonego obszaru widzianego wzdłuż ostrza. W późniejszym rachunku galerii Kyoto zwraca uwagę na formy goździków w kształcie pięści związane z Yoshiyuki. Widz musi odróżnić słabe, cieniutkie pozostałości od bardziej widocznych proste wykończenie. Skaner może rejestrować różnice przestrzenne w wyglądzie powierzchni i udostępniać je do długotrwałego porównania. W sprawozdaniu z badań nie opisano promieniowania rentgenowskiego ujawniającego nazwę wewnątrz ostrza lub chemiczny odcisk palca jednoznacznie identyfikujący jego byłego właściciela. Stanowiłoby to całkowicie odmienne twierdzenie co do instrumentu i jego wyników.

Skaner nie mógł też odczytać własności bezpośrednio ze stali. Jego wkład był węższy i bardziej konsekwentny. Pozornie niekompatybilna cecha, która wzbudziła wątpliwości w identyfikacji rodziny, stała się wyjaśnialna. Nieregularny wzór zgodny z literą i pracą kowala pozostawał czytelny wraz z późniejszymi zmianami. Pisana historia rodziny wyjaśniła, dlaczego obiekt nie wyglądał już tak jak kiedyś. Obraz wyjaśnił, dlaczego niezwykle specyficzny komplement nagrany w XIX wieku nadal miał sens. Historia dawcy łączyła badany w laboratorium przedmiot z rodziną, której dokumenty zachowały list.

Tang ma swoje miejsce w tej historii. Napis miecza i jego otwory kołkowe mogą być doskonałym dowodem porównawczym, jeśli te same cechy są bezpiecznie rejestrowane w starszym obrazie lub pocierania. Publiczne konto badawcze dla tej identyfikacji podkreśla skaner i list. Nie dokumentuje on decydującego jednokrotnego porównania pozycji peghole lub niezależnej analizy pisma sygnatury kowala. Nie ma powodu, aby dodawać żaden z testów, aby badanie brzmiało bardziej naukowo. Jego osiągnięciem było zidentyfikowanie właściwej sprzeczności, poszukiwanie funkcji zdolnej do jej rozwiązania i porównanie wyniku z niezależnym datowanym świadkiem.

Rodzinne zdjęcie, i niebezpieczeństwo policzenia złego ostrza

Naukowiec w biuletynie muzeum Kōchi opisuje znalezienie starego zdjęcia wśród materiałów należących do rodziny Sakamoto w Sapporo. Kilka ostrzy pojawiają się razem. Konto omawia identyfikację więcej niż jednego obiektu związanego z Ryōmą i prace podjęte z badaczem muzeum z Kioto Miyagawa Teiichi. To odkrycie uzupełnia wynik skanera bez powielania go. Stare grupowe zdjęcie może zachować związek między majątkiem rodzinnym. Nie może koniecznie rozwiązać słabej cechy stali, zwłaszcza jeśli obiekt jest pokazany pod kątem lub w jego montażu.

Sam raport z badań daje pozdrowienie przypomnienia. Bezpośrednio po rezultacie dotyczącym Yoshiyuki omawia kolejny miecz związany z rodziną, obejmujący inskrypcję innego twórcy i materiał zachowany przez Yatarō. Dopasowane paragrafy opisują różne identyfikacje. Podsumowanie, które zabezpiecza dowody z obu stron może brzmieć bardziej imponująco, jednocześnie czyniąc konto mniej dokładnym. To samo dotyczy zdjęcia grupowego. Dopasowanie jednego ostrza do pozycji kolekcji jest powodem, aby zbadać inne obiekty z ostrożnością. To nie jest automatyczna identyfikacja wszystkiego wewnątrz ramy.

Malowany portret Sakamoto Ryōma przez Kunisawę Shinkurō
Malowany portret Sakamoto Ryōma przez Kunisawę Shinkurō. Kunisawa Shinkurō, Muzeum Pamięci Sakamoto Ryōma, przez Wikimedia Commons.

Malowany portret Ryōmy przez Kunisawa Shinkurō stanowi ostateczny kontrapunkt do starej fotografii. Malarz może stworzyć podobieństwo z wielkim przekonaniem i podejmować decyzje o ekspresji, wrabianiu i kostiumie, które nie mają dokładnego odpowiednika w fotografii studyjnej. Fotografia, z kolei, może zachować szczególne szczegóły widoczne podczas jednego ekspozycji, podczas ukrywania innych w cieniu. Muzea cenią oba rodzaje obrazu, ponieważ pytania, na które odpowiadają, różnią się. Ostrze było postrzegane na kilka porównywalnych sposobów, jako cenne posiadanie rodziny, wystawa, sfotografowana powierzchnia i zestaw cyfrowo nagranych kontrastów. Żaden widok nie wyczerpuje jego historii.

Dlaczego najwidoczniej prosta linia należy do tej historii

Gdyby celem uwierzytelniania było po prostu odzyskanie nieskazitelnego arcydzieła, późniejsza polska byłaby uważana za rozrywkę. W tym przypadku jest to jeden z najwyraźniejszych świadków tego, co stało się po pożarze. Proste zakończenie wyjaśnia, dlaczego wątpliwości były rozsądne. Starszy wzór wyjaśnia, dlaczego konto rodzinne i list zasługują na odnowione zaufanie. Fotografie, nazwa dawcy, identyfikacja poleratora i rachunek skanu pozwalają na sprawdzenie różnych części tego argumentu. Muzeum może zachować obiekt w zmienionym stanie i nadal wyjaśnić coś precyzyjnego o jego wcześniejszym wyglądzie.

Powrót do numeru inwentarza w Kioto. Daje stabilny adres do jednego kawałka stali, którego znaczenie historyczne zależy od ludzi i miejsc daleko od siebie. Yoshiyuki pracował dla patronów w Tosa. Gonpei dał ostrze młodszemu bratu. List napisany w ostatnim roku shogunatu zarejestrował swoje przyjęcie wśród koneserów z Kioto. Rodzina w Hokkaidō zachowała to, co przetrwało pożar, a dar muzealny sprowadził ostrze z powrotem do Kioto. Nowoczesny skaner nie zastąpił żadnego z tych aktów zachowania. Uwidoczniła funkcję, która pozwoliła im na ponowne przeczytanie razem.

Często zadawane pytania

Który miecz miał Sakamoto Ryōma?

Muzeum Narodowe w Kyoto zidentyfikowało swój miecz podpisany przez Yoshiyuki jako ostrze, które Ryōma miał w 1867 roku. Był też powiązany z innymi ostrzami.

Kim był Sakamoto Ryōma?

Był urodzoną w Tosai postacią polityczną z ostatnich lat Tokugawa, którego ocalałe listy rodzinne zachowują jego własne słowa o Yoshiyuki.

Kim był Mutsunokami Yoshiyuki?

Yoshiyuki był kowalem epoki Edo- związanym z Tosą. Tytuł prowincjonalny stanowi część nazwy, pod którą jest znany.

Gdzie jest Tosa w Japonii?

Historyczna prowincja znajdowała się na Shikoku, co w dużej mierze odpowiada obecnej Prefekturze Kōchi. Podpisane ostrze przeszło przez rodzinę Sakamoto.

Gdzie jest Kushiro, Japonia?

Kushiro jest we wschodnim Hokkaidō. Pożar z 1913 roku zniszczył miecz w areszcie rodziny Sakamoto.

Gdzie jest Muzeum Narodowe w Kyoto?

Muzeum znajduje się w obszarze Higashiyama w Kioto. Posiada rodzinne ostrze i zapisuje je w swojej bazie danych kolekcji; wystawy obracają się.

Filmy i wykłady

RKC Kōchi — Kim był Ryōma? Jego listy w Muzeum Pamięci Sakamota Ryōmy w prefekturze Kōchi, program Kōchi Eye z 2023/10/13

KUTV — Ryōma własnymi słowami: 13 odręcznych listów na letniej wystawie w Kōchi poświęconej Ryōmie i domenie Chōfu

Karty obiektów i dalsza lektura

Powiązane artykuły