De klingen van Takeda Shingen en Kawanakajima: Rai Kuninaga, ijzeren oorlogswaaiers en familie-inventarissen uit Kai

Een wapen op de schede.

Een detail van een zwaard dat geassocieerd is met Takeda Shingen lijkt in eerste instantie tot de verkeerde familie te behoren. Onder de gouden decoratie op de montage van de Rai Kuninaga tachy in Erinji is de bloemvormige diamanten kam van de Yanagisawa. Het Shingen Treasure Museum biedt een goede reden voor zijn aanwezigheid. Yanagisawa Yoshiyasu presenteerde het zwaard in 1705 aan de tempel. Het museum denkt dat de decoratie kan behoren tot een nieuwe montage of tot werkzaamheden aan de montage in verband met de gave. Een schijnbare tegenstrijdigheid blijkt een bijzonder leesbaar onderdeel van de geschiedenis van het object te zijn.

De kam introduceert een vraag die van toepassing is op bijna alles wat verband houdt met Shingen. Welk moment in zijn lange openbare leven registreert een object eigenlijk? Er is het leven van de zestiende-eeuwse heer van Kai. Er is het leven zijn naam verworven onder Tokugawa heerschappij, toen andere families kweekte zijn geheugen en rivaliserende verslagen van zijn ontmoetingen met Uesugi Kenshin circuleerden. Er is ook de Shingen vandaag in een tempel museum, in het landschap bij Nagano en in Japanse prenten bewaard ver van elke plaats. De tachy laat ons toe om dat verhaal in te voeren via een genoemde donor en een gedateerde gelegenheid.

De ventilator biedt een andere ingang. Voor iemand die bekend is met Japanse theater- of slagafdrukken, is de zittende man met een brede waaier tegenover een naderende ruiter herkenbaar voordat men de inscriptie leest. Niets op de foto vereist dat de kunstenaar de handtekening op een zwaardtang of de kam op zijn schede laat zien. Die economie van erkenning was een reden waarom de scène zo succesvol reisde. Het is ook de reden waarom het identificeren van de zittende man in een afdruk aanzienlijk makkelijker is dan het identificeren van een bepaald voorwerp dat hij op een bepaalde dag hield.

Takeda Shingen met een fan en gebedskralen, British Museum houtblok print
Takeda Shingen met een fan en gebedskralen, British Museum houtblok print. Grafisch kunstenaar: Utagawa Kuniyoshi (歌川国芳) (via Wikimedia Commons).

Wat inventariseert het register eigenlijk?

Het nationale register van culturele eigenschappen identificeert een tachy met de naam Rai Kuninaga. De eigendoms- en beheervermeldingen onderscheiden Erinji van de organisatie die verantwoordelijk is voor de verzorging van haar schatten. Dat onderscheid wordt weerspiegeld in het bestaan van een museum binnen de baan van een religieuze instelling. De tempel is meer dan de plek waar een bezoeker toevallig een display vindt. Het is een deel van de historische reden dat een gedoneerd blad en de montage ervan geassocieerd bleven, en dat hun associatie vandaag de dag kan worden onderzocht.

Een zwaardnaam kan verschillende soorten informatie bevatten in zeer weinig ruimte. Tachi identificeert een categorie mes. Rai Kuninaga is de naam die in de inscriptie staat vermeld. Geen van beide uitdrukkingen levert de lijst van mensen die het zwaard bezaten nadat het zijn maker had verlaten. De naam Shingen behoort tot de sectie van een record dat zich bezighoudt met de overgedragen geschiedenis. De naam Yoshiyasu behoort tot een identificeerbare daad van donatie. Comprimeer alle vier in een bijschrift zoals het zwaard van Shingen en het bijschrift is memorabel, maar het gooit de onderscheidingen weg die het historische object de moeite waard maken om te zien.

De bijbehorende montage geeft het blad een tweede set data. Een itomaki tachy montage kan de textiel, lak en metalen woordenschat van ceremoniële display behouden. Het Yanagisawa embleem heeft een bewijskrachtig voordeel boven een algemene gelijkenis tussen fittingen: het museum verbindt het met een genoemde familie waarvan de gave onafhankelijk gedocumenteerd is. Er is nog steeds een keuze tussen een vervanging en een renovatie. Het museum laat die keuze open. Ofwel toont aan dat een geërfd mes een nieuwe presentatie zou kunnen krijgen wanneer de sociale gelegenheid en de beoogde plaats van bewaring veranderd.

Naast de tachi staat een tweede ingang, voor een kort blad getekend door Tomommitsu van Osafune in Bizen. De inscriptie dateert uit de achtste maand van het tweede jaar van Oan, wat overeenkomt met 1369. De maker, provincie, datum en formaat onderscheiden het ondubbelzinnig van de Kuninaga. Yamanashi registreert de twee als metgezellen in het latere geschenk aan Erinji. Die koppeling is een historische gebeurtenis op zichzelf. Middeleeuwse makers in verschillende tradities hoeven nooit een paar te hebben bedacht voor een vroege moderne donor om hun werken samen te brengen tijdens een herdenkingsdienst.

Een inventaris van Kai familie objecten moet daarom in lagen worden samengesteld. De moderne register inventarissen beschermde objecten. De gegevens van een tempel kunnen geschenken en weldoeners identificeren. Een museumchecklist kan documenteren welke objecten op een bepaalde datum voor een tentoonstelling werden samengebracht. Geen van die lijsten reproduceert automatisch een inventaris geschreven door de Takeda terwijl Shingen nog leefde. De bronnen die hier worden gebruikt vestigen de twee genaamde tempelbladen en een latere toewijding. Ze stellen niet vast dat een lijst van Shingen's uitrusting voor de ontmoeting in Kawanakajima heeft overleefd.

Waarom de toewijding plaatsvond in Erinji

Voor Yoshiyasu bood Erinji veel meer dan een handig gebouw om een oud zwaard neer te leggen. Het was een tempel geassocieerd met de herdenking van Shingen en het zou ook dienen als een mortuarium tempel voor Yoshiyasu en zijn vrouw. De donor was een prominente figuur in de regering van de vijfde Tokugawa shogun, Tsunayoshi. In de uitleg van het museum over de toewijding, komt dat vroege moderne huishouden openlijk in het verhaal. Een heer in het bezit van Kai maakte een geschenk in een landschap al gevuld met herinneringen van een eerdere heerser. De montage maakte het mogelijk de verbinding te zien en te onthouden.

Een herdenkingsdienst heeft een kalender, deelnemers en materiële vereisten. In de historische landschapsdocumentatie van Koshu City wordt het belang van de herdenkingen van Shingen in de tempel vastgelegd. Voor een veel latere naleving, de overlevende regelingen wijzen op jaren van voorbereiding. Dat latere tijdschema kan niet eenvoudigweg weer op de toewijding van de twee bladen worden geprojecteerd. Het geeft een gevoel van het werk verborgen door het eenvoudige woord jubileum. Voor een geschenk dat bij een dergelijke gelegenheid wordt gepresenteerd, is de keuze van een passende prachtige montage en de aanwezigheid van het embleem van een donor nauwelijks ondergeschikt aan de betekenis van het evenement.

Andere objecten in Erinji laten zien hoe bewijs van de Takeda tijdperk kan ontstaan uit onverwachte plaatsen. In 2021 kondigde Koshu City aan dat een intern onderzoek van de sculptuur bekend als de Takeda Fudo had onthuld het schrijven van de naamgeving van de maker en het opnemen van een datum in 1572. Het schrift werd waargenomen in de sculptuur met behulp van een fibercope. Het plaatst werk aan dat specifieke beeld in het jaar voor Shingen stierf. De ontdekking voegt een nauwkeurig punt toe aan de geschiedenis van de tempel zonder een enkele link toe te voegen aan de keten van eigendom van beide zwaarden. Bewijs kan doorslaggevend zijn binnen zijn eigen grenzen.

Tezamen gezien konden de inscriptie in het beeld, de handtekening op het blad en de kam op de montage een kleine tentoonstelling maken over de locatie van het schrijven en tekenen. Eentje was lang verborgen in een holle figuur. Een ander behoort tot een deel van een zwaard meestal bedekt door de montage. De derde werd opvallend geplaatst op een oppervlak dat moest worden gezien. Alle drie kunnen menselijke relaties met een object identificeren. Wat verschilt is de kijker elk teken oorspronkelijk gericht en de omstandigheden waaronder een latere historicus kreeg toegang tot het.

Een landschap met meer dan één ontmoeting

Kawanakajima noemt een landschap in Shinano en een reeks botsingen in verband met de rivaliteit tussen Shingen en Kenshin. Nagano City Museum plaatst de ontmoetingen tussen 1553 en 1564. Het jaar dat het meest wordt gehecht aan de beroemde scène met een fan is 1561, het jaar van de vierde slag in de bekende account. Een bezoeker die de twee namen ziet, de plaatsnaam en een slagdatum op afzonderlijke labels mag aannemen dat ze allemaal één middag aanwijzen. De tien jaar durende overspanning verklaart waarom het identificeren van welke aflevering een verteller van plan was, zelfs voordat hij vroeg of zijn details historisch veilig zijn.

Het Nagano museum staat vlakbij Hachimanbara. Zijn verslag van het omliggende park beschrijft een standbeeld dat fysieke vorm geeft aan een scène die bekend is van de Koyo Gunkan. Shingen zit op een kampkruk en Kenshin verschijnt te paard. Een hedendaagse bezoeker kan naast die compositie staan, de twee figuren herkennen en terugkijken over het huidige landschap. Het standbeeld is uitstekend bewijs voor de publieke herdenking van deze versie van de ontmoeting. Het levert geen onafhankelijke ooggetuige aan het afgebeelde evenement. De waarde voor een historicus is al aanzienlijk zonder brons te vragen om een vraag te beantwoorden die tot geschreven bronnen behoort.

Yoshitoshi, De Grote Slag bij Kawanakajima, 1866, Los Angeles County Museum of Art
Yoshitoshi, De Grote Slag bij Kawanakajima, 1866, Los Angeles County Museum of Art. Yoshitoshi, via Wikimedia Commons.

Het museum registreert ook tradities die verbonden zijn met nabijgelegen landschapskenmerken. Een boom wordt geassocieerd met het verhaal van een staak die wordt gebruikt om grondwerken te beveiligen. Een steen is verbonden met de frustratie van een van Shingen mannen. Lokale traditie voegt zich bij natuurlijke kenmerken, benoemde mensen en verbale accounts in een route die een bezoeker kan lopen. De formulering van de uitleg van het museum doet er toe. Het toekennen van een episode aan een traditie behoudt de lokale vereniging en laat onderzoek toe naar de leeftijd van het object, de vroegst bekende vorm van het verhaal en de datum waarop de site haar huidige verschijning heeft verworven.

Een overlevende schriftelijke aanbeveling biedt een andere relatie met het conflict. Het Nagano Prefectural Museum of History heeft een aanbevelingsbrief van Takeda Harunobu tentoongesteld, de naam waarmee Shingen verschijnt in dergelijke verslagen, in verband met dienst bij Kawanakajima. Een aan een deelnemer gericht document heeft betrekking op erkenning en verplichting. Het kan volledig stil zijn over het moment dat later gevechtsfoto's domineert. Die stilte is niet verrassend als het doel van een lofbetuiging wordt begrepen. Het zou een slechte reden zijn om het document te verwerpen en een even slechte reden om er een favoriete aflevering in te interpoleren.

Twee tradities van het schilderen van de strijd

Het Nagano Prefectural Museum of History wijdde een tentoonstelling aan de manier waarop Kawanakajima werd geschilderd. Het onderscheid tussen tradities die gebaseerd zijn op de Koyo Gunkan en de Hokuetsu Gunki heeft een onmiddellijke consequentie voor het zoeken. Verschillende artiesten en beschermers kunnen verschillende plaatsen of episodes visuele prioriteit geven. Een kijker die verwacht dat het standaardbeeld tot leven komt op elk paar schermen zal de redenering achter die veranderingen missen. Een rivier oversteek, de regeling van de twee hoofdrolspelers en de keuze van welke ontmoeting om te laten zien kan allemaal behoren tot een argument over wiens rekening verdient aandacht.

Het Nationaal Museum van de Japanse Geschiedenis biedt een bijzonder onthullende lezing van een scherm geassocieerd met de Kishu Tokugawa. Curators verbinden details in het met een account in verband met Usami Sadayasu, een specialist in militair leren in de dienst Kishu. Zij suggereren dat mecenaat en de status van concurrerende organen van leren helpen uitleggen het programma van het scherm. Dit is een interpretatie gebaseerd op verschillen die daadwerkelijk kunnen worden waargenomen en in de intellectuele setting van de patroon. Het geeft het latere beeld een doel aanzienlijk interessanter dan dat van een onjuiste substituut voor een ontbrekende zestiende-eeuwse illustratie.

Kijk naar wat een scherm mogelijk maakt als formaat. Verschillende momenten kunnen één landschap bezetten. Een kijker die langs een opeenvolging van panelen kan ontdekken een genoemde figuur, volg een stroom en pas dan merken een verre kampement. Gouden wolken of veranderingen in het terrein kunnen groepen scheiden die nooit een enkel moment hebben gedeeld. Zelfs een museum reproductie die vlak op een scherm wordt getoond geeft slechts een gedeeltelijk idee van hoe een gevouwen object de ruimte in een ruimte organiseert. Het verhaal kan zich ontvouwen door een opeenvolging van inzichten zonder te suggereren dat alles zichtbaar behoort tot hetzelfde uur.

Toen de ventilator overstak naar het podium

Een afdruk in het Walters Art Museum maakt een ander soort historisch bewijs beschikbaar. In Chikashige's behandeling vertegenwoordigen acteurs de protagonisten. Hun nadrukkelijke gezichtsuitdrukkingen behoren tot een performancetraditie. Een uitdrukking die naar buiten gericht is op een publiek kan herkenning, alarm of oplossing overbrengen in één stilstaand beeld. Een kijker die de prent leest als een portret van de werkelijke ontmoeting verliest de specifieke prestatie van de kunstenaar: een publiek historische identiteiten en theatrale persoonlijkheden tegelijk laten herkennen.

Chikashige, theaterrepresentatie van de ontmoeting, Walters Art Museum
Chikashige, theaterrepresentatie van de ontmoeting, Walters Art Museum. Chikashige (Japans, actief ca. 1850-1890) Tsujiokaya Bunsuke (Japans) (Uitgeverij) (via Wikimedia Commons).

De British Museum prent die nabij het begin wordt gereproduceerd, biedt een andere manier om Shingen te identificeren. Zijn zittende figuur bevat zowel gebedskralen als een fan. Verwijder de tweede hoofdpersoon volledig en de eigenschappen kunnen nog steeds identificeren de oppas voor een publiek dat de iconografie kent. Dit is een belangrijk verschil tussen portretteren gebaseerd op getuige fysieke gelijkenis en een beeld gebouwd rond het identificeren van tekens. Een voorstelling kan buitengewoon succesvol zijn in de tweede zin en weinig informatie opleveren over de letterlijke verschijning van de man die eeuwen voor zijn publicatie stierf.

Yoshitoshi's Kawanakajima triptiek in Los Angeles behoort tot nog een andere kijksituatie. Zijn datum, 1866, plaatst de afdruk aan het einde van Tokugawa heerschappij. Drie geprinte bladen maken het mogelijk om actie te ondernemen en het landschap te verkennen met behoud van het detail dat een kijker van dichtbij kan inspecteren. De indruk kwam in een moderne Amerikaanse collectie, waar de maker, formaat, datum en toetredingsnummer geven het een documentaire leven onafhankelijk van het onderwerp. De plaat is precies over die specifieke afdruk. Het verandert de afgebeelde objecten niet in een lijst van overlevende erfstukken.

Het bellen van het fanijzer in een beschrijving van een bepaalde afbeelding kan de taal van zijn museumcatalogus volgen. Het uitbreiden van die claim naar elke gunbai in verband met het verhaal zou een ander onderzoek vereisen. In het museum van Erinji staan commandofans van de holdings, en Nagano identificeert de verbale traditie achter het parksculptuur. Dat zijn twee nuttige feiten. Om te beweren dat één overlevende ventilator het specimen is dat in een latere afdruk wordt getoond, zou een keten van identificatie verbindingscatalogus, materiaalobject en afbeelding nodig zijn. Visuele vertrouwdheid alleen kan die links niet leveren.

Een uitzicht vanuit de Uesugi kant

Portret van Uesugi Kenshin uit Uesugi Shrine
Portret van Uesugi Kenshin uit Uesugi Shrine. kunstenaar niet vermeld, via Wikimedia Commons.

Het plaatsen van een portret van Kenshin naast beelden gericht op Shingen verandert de richting van het onderzoek. De Uesugi onderhouden hun eigen herinnering aan de naam messen, en een latere Uesugi inventaris kan worden verbonden met Kenshin's opvolger Kagekatsu. In een dergelijk document worden de prioriteiten en terminologie van de persoon die het heeft samengesteld, vastgesteld. Een latere foto van de bijeenkomst van Kenshin en Shingen kan geen wapen uit die inventaris in de hand van de renner overbrengen. De twee bronnen zijn het meest informatief samen precies waar ze verschillende soorten uitspraken over hun onderwerpen toestaan.

Hetzelfde principe geldt omgekeerd voor de Takeda. De best gedocumenteerde route die hier wordt gevolgd begint met een genoemd zwaard in een identificeerbare tempel en leidt tot een donor wiens familie embleem overleeft op de montage. De best gedocumenteerde route door de gevechtsbeelden leidt tot verschillende teksten, identificeerbare beschermheren, en uiteindelijk printmakers en acteurs. Ze kruisen elkaar in de herinnering van Shingen. Ze kruisen niet in een overgebleven gedateerde lijst die aangeeft welke blade of ventilator hij meenam in een bepaalde confrontatie. Voor een bezoeker die hoopt zijn geschiedenis te zien, is dat een nuttig onderscheid om zowel het museum als het park binnen te gaan.

Dezelfde test werkt wanneer een tentoonstelling reist. Een lening die simpelweg wordt omschreven als een Takeda relikwie kan het originele staal zijn, een latere montage, het beeld van een man met een ventilator of een reproductie van een vouwscherm. De vraag welk materiaal daadwerkelijk is gereisd herstelt zowel schaal als chronologie. Het geeft ook de juiste krediet aan de tempel, geldschieter of prentencollectie waarvan stewardship maakt die specifieke ontmoeting mogelijk.

Lees de inscriptie op het museumlabel en kijk dan nog eens naar het wapen. De eerste richt de aandacht op een individuele maker, de tweede op een donor die generaties lang leefde naar de heer wiens naam bezoekers naar de tempel brengt. Lees een derde label naast een gevechtsscherm en de aandacht verschuift nogmaals, dit keer naar de gemeenschap die het ene account van Kawanakajima over het andere selecteerde. Een lijst van bezittingen kan ons vertellen wat een man bezat op een bepaalde datum. Deze objecten bewaren iets dat zo'n lijst zelden vangt: de opeenvolgende historische handelingen waarmee later mensen ervoor kozen om zijn geheugen zichtbaar te houden.

Veelgestelde vragen

Welk zwaard in Erinji wordt geassocieerd met Takeda Shingen?

De tempel behoudt een tachy getekende Rai Kuninaga. De associatie met Shingen is een traditie van het museum. Yanagisawa Yoshiyasu schonk het in 1705.

Is er een tweede mes dat aan de dedicatie is bevestigd?

Ja. Yamanashi registreert een kort mes van Osafune Tomomitsu naast de Kuninaga tachy in de donatie aan Erinji.

Hoe heet de fan op foto's van Shingen?

Het is een gunbai, een commando fan. De overlevende foto's laten zien hoe kunstenaars Shingen identificeerden, en de verslagen van de ontmoeting verschillen.

Hebben alle accounts dezelfde ontmoeting beschreven op Kawanakajima?

Nee. Nagano en nationale museum tentoonstellingen vergelijken verschillende settings en episodes in werken in verband met de Koyo Gunkan en Hokuetsu Gunki tradities.

Is de bevestiging van het lemmet gedateerd op Kuninaga ?

Het museum associeert de decoratie met de Yanagisawa kam met de toewijding of een renovatie. Blade en montage hebben gescheiden geschiedenissen.

Waar kan het bewijs vergeleken worden?

Het Shingen Treasure Museum beschrijft de Erinji relikwieën. Nagano musea documenteren het slagveld landschap en geschilderde verhalen. Het cultureel eigendomsregister identificeert de aangewezen tachy.

Films en lezingen

THE PAGE — Een bijzondere presentatie van Shingens lofbrief over de slag bij Kawanakajima in het historisch museum van Nagano

Nagano Prefectural Museum of History — Het museum thuis: de middeleeuwse afdeling van de vaste tentoonstelling van het historisch museum van Nagano

Collectiegegevens en verdere literatuur

gerelateerde artikelen