Jutte urzędników Edo: żelazne haki, jedwabne chwasty jako oznaki rangi i zabytki urzędów miejskich

Dwa obiekty w katalogach muzealnych w Tokio noszą prawie ten sam tytuł. Oba są identyfikowane jako jitte z wiórkami Vermilion. Jeden należy do kolekcji materiałów z gospodarstwa domowego, które dostarczyły asystenta sędziego miasta Edo. Drugi pochodzi z 1929 roku. Umieszczone obok siebie w wyniku wyszukiwania wyglądają jak wymienne ilustracje starego zwyczaju policji. Otwórz te dwie płyty i staną się dowodem na różne stulecia. Pierwszy oferuje połączenie z konkretnym oficjalnym gospodarstwa domowego. Drugi pokazuje, jak długo forma i jej czerwona frędzla były rozpoznawalne po tym, jak rząd szogunów przestał istnieć.

Znaki obiektu mogą być odczytywane jitte lub jutte. Angielski katalog Muzeum Edo- Tokyo wykorzystuje ten pierwszy. Poszukiwanie tego ostatniego okazuje się tą samą rodziną obiektów, często wraz z pewnym siebie wykresem przypisywania określonej rangi do każdego wyobrażalnego koloru tassela. Jeden ocalały kawałek daje lepszy punkt wyjścia. Jego rekord muzeum identyfikuje kolor, oficjalne oceny do niego uprawnione i dokładny stopień pewności, z którym obiekt może być przymocowany do jednego człowieka. Po tych trzech szczegółach prowadzi od małego żelaznego narzędzia do gospodarstw domowych, ulic i biur, które umożliwiły rząd bardzo dużego miasta.

Jedna jutta z historią rodziny

Edo- Tokio Muzeum kolekcja numer 95002462 należy do Tsuzuki materiałów rodzinnych. Archiwum opisuje go jako późny element Edo i podaje dziewiętnastowieczną datę. Jego długość jest trzydzieści jeden centymetrów. W opisie zapisuje się, że tradycyjnie mówi się, że był używany przez Tsuzuki Juzaemon, yoriki miasta magistracy. Zwyczajny przedmiot zetknął się z nazwą, pozycją i kontekstem rodzinnym. Brzmienie zachowuje użyteczne rozróżnienie. Jego związek z archiwum rodzinnym jest sprawą rekordu muzealnego. Identyfikacja konkretnego człowieka, który jej użył, jest przekazywana jako konto.

Zapis mówi również, że zarówno yoriki jak i dobhin były dozwolone tassel vermilion. To były różne stopnie urzędników pełniących obowiązki magisterskie. W przypadku tej jurysdykcji jedna czerwona frędzla nie może sama rozróżniać obu klas. Związek rodzinny mówi nam więcej o prawdopodobnym użytkowniku tego obiektu niż tylko kolor kiedykolwiek mógł. Jest to mała korekta atrakcyjnej popularnej idei. Idealna drabina kolorów może wyglądać wspaniale na ścianie muzeum. Rzeczywisty obiekt i towarzyszące mu archiwum dają nam coś lepszego, spojrzenie na różne rodzaje dowodów potrzebnych do umieszczenia człowieka z powrotem w instytucji publicznej.

Rodzinne archiwum również zmienia pytania, które zadaje kawałek metalu. Wyizolowana jutta może zachęcać do porównania z innymi przykładami według długości, materiału lub formy. Utwór Tsuzuki zaprasza do poszukiwania książek, dokumentów i innych przedmiotów, przez które gospodarstwo domowe utrzymywało swój związek z biurem. Nawet jeśli te inne materiały nie wspominają o jutcie, ich istnienie zmienia skalę dochodzenia. Cła urzędowe wygasły w określonym momencie historycznym. Obiekty zachowane przez rodzinę mogą przetrwać to pęknięcie i ostatecznie dotrzeć do muzeum z wystarczająco nienaruszonym miejscem, aby zostać nazwanym.

Jitte wystawiony w Kusuri Gakushukan, Koka
Jitte wystawiony w Kusuri Gakushukan, Koka. Motokoka (źródło — Wikimedia Commons). Licencja na wykorzystanie.

Jitte sfotografowane w Kusuri Gakushukan w Koka zapewnia przydatne porównanie wizualne. Należy do wyświetlacza zupełnie innego od archiwum Tokyo gospodarstwa domowego. Hak projekcyjny i ciemny materiał można zobaczyć w odniesieniu do otaczających obiektów w przypadku. Fotografie rejestrują to, co odwiedzający widział w nowoczesnym muzeum. Nie przyznaje pochodzenia Tsuzuki na obiekt wyświetlany w innej części Japonii. Niezawodna galeria potrzebuje obu rodzajów obrazu, indywidualnego obiektu przyłączonego do rodziny o nazwie oraz widoku porównawczego pokazującego zakres materiału zapamiętanego w tym samym terminie.

Co może nam powiedzieć sznur Vermilion?

Tassel składa się z materiału, który może blaknąć, strzępić się, być usunięty lub wymieniony. Metal i tkanina nie starzeją się w ten sam sposób. Zdjęcie wykonane przy ciepłym świetle może zmieniać wygląd czerwonego sznurka w porównaniu z fotografią wykonaną przy chłodniejszym świetle. Historyczne terminy kolorów nie odpowiadają idealnie na dostępne kolory na nowoczesnej palecie. Z tych powodów konserwator, katalogator i zwykły obserwator mogą opisywać ten sam element w nieco odmiennych terminach. Rejestr Tsuzuki zapewnia bardziej solidne historyczne oznaczenie koloru niż próba ustalenia dokładnego odcienia na podstawie ekranu.

Wermilion jest szczególnie wartościowy, ponieważ dokumenty dotyczące magistratu wskazują na jego powiązania z różnymi stopniami. Fiolet pojawia się w dokumentach dotyczących urzędników, którzy pracowali w różnych systemach, w tym urzędników odpowiedzialnych za działania rozciągające się na obszarze Kanto. Okresowość wymaga tak samo uwagi, jak stopień w tym regionie. Urzędnik odpowiedzialny za inną strefę obowiązków niekoniecznie zajmuje wyższą pozycję na lokalnej skali. Jakikolwiek spis dokumentów, który miałby obejmować całe Japonię, wymagałby oddzielnych dowodów dla różnych terytoriów, instytucji i okresów. Niewielki zbiór dokumentów, który jest przedmiotem analizy, potwierdza bardziej precyzyjne stwierdzenie dotyczące Edo i jego sąsiednich jurysdykcji.

Wymowa przyciągnęła podobnie staranne śledztwo. Badanie referencyjne zachowane w bazie danych współpracy National Diet Library pyta zarówno o odczytanie słowa, jak i o różnice w przewodach. Biblioteka udzielająca odpowiedzi skonsultowała się ze słownikami i ilustrowała odniesienie do policji Edo. Jest to niezwykle przydatne źródło dla kogoś, kto zaczyna czytać w tłumaczeniu. Zamiast wygładzania różnych zastosowań w jednej wygodnej pisowni angielskiej, wpis pokazuje, które referencje były konsultowane i które pytanie każdy może odpowiedzieć. Znaki drukowane obok angielskiej nazwy pozwalają czytelnikowi znaleźć obiekty, które inaczej spadają po różnych stronach wyszukiwania katalogu.

Popularne rysunki i kostiumy sceniczne mogą dodać kolejną warstwę. Kolorowy sznur jest łatwy do wyolbrzymienia lub do położenia tak, że będzie czytelny z tyłu teatru. Mały obiekt ukryty w połowie przez odzież może być powiększony przez ilustratora, który chce, aby widz natychmiast rozpoznał swojego nosiciela. Żywe przedstawienie może nam wiele powiedzieć o oczekiwaniach publiczności bez podania dokładnych wymiarów lub kolorów jednego ocalałego obiektu. Tam, gdzie w XIX-wiecznym druku i rekordzie muzeum się zgadzają, umowa jest interesująca. Tam, gdzie się różnią, nie powinno się automatycznie zmieniać zapisu w celu dopasowania do innych.

Gdzie siedzieli sędziowie

Memoriał i kamienny drenaż pozostaje na terenie północnego biura sędziego, Tokio
Memoriał i kamienny drenaż pozostaje na terenie północnego biura sędziego, Tokio. ガタステノ (źródło — Wikimedia Commons). Licencja na wykorzystanie.

Północne i południowe magistraty miasta przetrwały na nowoczesnej mapie Tokio jako miejsca, a nie nienaruszone siedzenia rządu. Rejestry Chiyoda City umieszczają północną część Marunouchi i południową w Yurakucho. Te dzielnice są dziś znane dla stacji, biur, sklepów i ciężkiego ruchu pieszego. Widok pomnika w tym miejscu może być bardziej odkrywczy niż zobaczenie odbudowanego budynku w izolacji. Miasto, które kiedyś musiało być zarządzane z tych biur zmieniło się w skali i wyglądzie. Przeżywające nazwy ulic i ślady archeologiczne pozwalają na to, że starsza geografia administracyjna znajduje się pod nowszym.

Północ i południe to nazwy biur. Dla ważnych części ich pracy magistratury obsługiwane przez miesięczną rotację. Traktowanie nazw jako dwóch stałych, nowoczesnych okręgów policyjnych podzielonych przez zgrabną linię przez miasto wywarłoby złe wrażenie. Administracja miasta połączyła działalność sądową, utrzymanie porządku i szereg obowiązków obywatelskich. Inne jurysdykcje istniały w tym samym mieście, w tym te związane z wojowniczymi gospodarstwami domowymi i instytucjami religijnymi. Tytuł taki jak sędzia miasta jest zatem bardziej pouczający niż tłumaczenie, które zakłada dowodzenie każdą osobą i instytucją wewnątrz nowoczesnej granicy miejskiej.

Kamienie widoczne na tych stronach są szczególnie pamiętną lekcją w skali historycznych dowodów. Pomnik może oznaczać miejsce, w którym stoi biuro; część odpływu, lub rekonstrukcja pokazująca jego układ, może nagrać coś o fizycznym położeniu. Ani nie mówi nam, który oficer nosił konkretny przedmiot. Rodzinna kartoteka doszła do tego na zupełnie innej skali. Złóż dowody razem, a stare biuro przestanie wyglądać jak bezcielesny tytuł. Urzędnicy pracowali w związkach ze stoczniami, szlakami obiegowymi i ustaleniami dotyczącymi odprowadzania wody. Zwykła tkanina w miejscu pracy miała znaczenie nawet wtedy, gdy żadna z nich nie pojawiła się w związku ze słynną sprawą.

Pomnik i zrekonstruowany kamienny odpływ na terenie południowego biura sędziego, Tokio
Pomnik i zrekonstruowany kamienny odpływ na terenie południowego biura sędziego, Tokio. Baynosuke (źródło — Wikimedia Commons). Licencja na wykorzystanie.

Hacchobori oferuje kolejny punkt na mapie. Konto miasta Chuo wskazuje rezydencje yoriki i dobhin dołączone do sędziów miasta. Lokalizacja ta pozwala odróżnić miejsce zamieszkania funkcjonariuszy od miejsca prowadzenia działalności przez główne biura. To również sprawia, że archiwum rodzinne łatwiej zrozumieć. Gospodarstwo domowe mogłoby zajmować rozpoznawalne miejsce wśród innych gospodarstw domowych związanych z tym samym zatrudnieniem. Dzieci i młodsi krewni mogą dorastać z nazwiskami, dokumentami i przedmiotami biura wokół nich. Pamięć instytucjonalna starego Edo przetrwała częściowo poprzez te zwyczajne ustalenia dotyczące zamieszkania i życia rodzinnego.

Miasto poza biurem sędziego

Duże miasto nie mogło być zarządzane wyłącznie przez urzędników z siedzibą w parze związków. Wystawa Muzeum Edo- Tokio na temat dyrektorów miasta badała materiały z czterech gospodarstw domowych. Jej konto ustawia yoriki i doshin wraz ze starszyzną miasta i znacznie większe ciało dyrektorów. Szefowie sprowadzili skalę administracji do dzielnic, gdzie zwykli mieszkańcy mieli do czynienia z autorytetem. Patrząc na Jutte w izolacji może sugerować instytucję zdefiniowaną całkowicie przez osobiste spotkania na ulicy. Wystawa dokumentów gospodarstwa domowego pokazuje, jak wiele z tego samego miasta zależało od utrzymania rekordów i trwałych relacji.

Jednym z ocalałych przykładów w archiwum muzeum jest objętość powiązana z rodziną Magome, dyrektorami Odenmacho. Katalog daje mu niepojęty wygląd starej książki płytowej. Jego wartość dla tej dyskusji leży właśnie w tej normalności. Widoczny emblemat urzędu może pomóc w rozpoznaniu osoby przy jednej okazji. Książka gospodarstwa domowego pozwala na przeżycie faktów, precedensów i obowiązków poza pamięcią każdej osoby. Każda forma władzy zależała od uznania, jedna natychmiastowa, druga rozciągnięta w czasie. Historia magistratury miasta, napisana na samych metalowych obiektach, przegapiłaby większą część tej cichszej infrastruktury.

Na pytanie, na które odpowiedziała biblioteka Edo- Tokyo Museum, znajduje się konkretny przykład nakładania się obowiązków. W pożarze związek między miejskimi strażakami, ich przywódcami i urzędnikami magistratu miał znaczenie. Biblioteka wskazuje na konta odróżniające kierownictwo funkcjonariuszy od praktycznego przywództwa sprawowanego przez kierownika grupy straży pożarnej w pilnych warunkach. Ten rodzaj przypadku sprawia, że słownictwo administracyjne jest znacznie łatwiejsze do zrozumienia. Ta sama osoba zidentyfikowana w sprawie muzeum przez czerwoną frędzlę należała do świata, w którym władza również polegała na komunikowaniu się, koordynowaniu i umożliwianiu innej osobie przejęcia przywództwa, gdy wymagały tego okoliczności.

Jest to łatwe, aby umieścić zbyt dużo ciężaru na angielski słowo policji w takim otoczeniu. Sprawia, że obiekt ogólny jest natychmiast rozpoznawalny, ale odwiedzający może przynieść założenia dotyczące mundurów, rekrutacji, dokumentów, jurysdykcji i rozdziału funkcji sądowych, które należą do znacznie późniejszego okresu. Yoriki, Doshin i Headman są bardziej uciążliwe słowa na początku. W zamian za ich zapamiętanie czytelnik zyskuje sposób na odróżnienie różnych pozycji w mieście. Rzeczywiste gospodarstwa domowe mogą wtedy pojawić się, a fakt, że dwa różne szeregi mogą dzielić kolor zaczyna mieć sens instytucjonalny.

Druga czerwona tassel w 1929 r.

Zintegrowany Kolekcja Muzeum Tokio wymienia kolejny obiekt pod angielskim tytułem określającym tassel vermilion. Jego identyfikator to 03000081. Podana tam data stworzenia to 1929, a rejestrowana długość to nieco ponad czterdzieści centymetrów. Jest dłuższa od utworu Tsuzuki i należy do innej epoki politycznej. Wpis sam w sobie nie stanowi nakazu przypisania go do tej samej rodziny lub dla wynalezienia powodu, dla którego został wykonany. Ustanawia ona ciągłą obecność rozpoznawalnej formy w kulturze materialnej XX wieku.

Nowoczesny obiekt na wystawie wczesnej współczesnej historii może służyć kilku uzasadnionym celom, jeśli jego data jest jasna. Może ona ukazać życie pozagrobowe godła, historię zbierania lub sposób, w jaki starsze formy pozostawały znane późniejszej publiczności. Kłopoty zaczynają się, gdy data spada z napisu, jak obraz podróżuje. W tym przypadku dwa numery kolekcji Tokio oferują niezwykle czyste rozwiązanie. Czytelnik, który rejestruje zarówno zawsze będzie w stanie odzyskać, który obiekt należy do oficjalnej rodziny i który został wykonany w XX wieku, jakkolwiek podobne ich przetłumaczone tytuły stają się.

Obrazy z Koka podnoszą powiązane pytanie o grupowanie. Muzeum może połączyć kilka obiektów, ponieważ ilustrują pamięć regionalną lub dlatego, że zwiedzający rozpoznają je z późniejszych opowieści. Ugrupowanie jest aktem interpretacji, podobnie jak umieszczenie obiektu Tsuzuki obok notesu Magome byłoby na wystawie o rządzie miejskim. Lokalizacja dwóch obiektów w tym samym przypadku nie dowodzi, że zostały wydane razem, pochodzą z tego samego warsztatu lub należały do tego samego oficera. Uważne podpisy zachowują ustawienie muzeum i zatrzymuje się na granicy tego, co dokumenty obrazu.

Zgrupowane historyczne narzędzia, w tym jitte na wyświetlaczu w Koka
Zgrupowane historyczne narzędzia, w tym jitte na wyświetlaczu w Koka. Motokoka (źródło — Wikimedia Commons). Licencja na wykorzystanie.

Wyobraź sobie przygotowanie trzech etykiet na małą wystawę. Pierwszy daje japońskim charakterom i dwóm często spotykanym romanzom. Pomogłoby to czytelnikom rozpoznać termin w słownikach i katalogach. Drugi postawiłby przykład rodziny Tsuzuki obok rekordu XX wieku i odtworzył ich osobne numery kolekcji. Pokazałoby to, jak pochodzenie i chronologia mogą przekształcić dwa powierzchownie podobne obiekty w dowody na bardzo różne pytania. Trzecie pokazałoby miejsca magistratury i okolicę rezydencji oficerów. Niewielki obiekt w końcu miałby coś przypominającego miasto wokół niego.

Jeszcze jeden szczegół zasługuje na miejsce w tym mieście. Przykład rodzinny jest zaklasyfikowany do sfery życia codziennego i zwyczajów ludowych muzeum, z podziałem na wypadki i katastrofy. Ten wybór organizacyjny może zaskoczyć czytelnika, który po raz pierwszy poszedł szukać jutty w katalogu broni lub metalowej rzeźby. Różnica jest produktywna. Muzeum może badać właściwości żelaza, społeczną widoczność tassela, tradycję gospodarstwa domowego i rolę instytucjonalną bez nalegania, aby jeden z tych interesów trwale wypierał pozostałe. Wyszukiwanie w innym departamencie może prowadzić do innego przykładu i zupełnie nowego zestawu pytań.

Jest to pożyteczna konsekwencja dla każdego, kto wraca do kolekcji rodzinnej po obejrzeniu wystawy. Etykieta na kartonie, nazwa na liście odziedziczonych rzeczy, stare zdjęcie obiektu w pokoju lub przypomnienie, kto ostatnio przechowywał to może mieć znaczenie dość niezależne od obiektu wpływa ozdobne wykończenie. Zachowane z odpowiednimi kwalifikacjami, te skromne szczegóły mogą połączyć przykład z gospodarstwa domowego w taki sam sposób jak materiały Tsuzuki. Po odłączeniu od obiektu mogą być znacznie trudniejsze do rekonstrukcji niż jego wymiary lub nawet oryginalny wygląd uszkodzonego kabla.

Hak sprawia, że obiekt jest rozpoznawalny z sylwetki. Tassel pomaga wyjaśnić swoją publiczną widoczność. Nazwa Tsuzuki i staranne kwalifikacje muzeum umożliwiają połączenie jednego przykładu z historycznym domem. Liczba i data na innym tokijskim rekordzie uniemożliwiają łatwy błąd prawie wieku lub więcej. Każdy szczegół robi trochę mniej niż życzyłaby sobie legenda i dużo więcej, niż sugerowałoby przypadkowe spojrzenie. Razem pozwalają małym kawałkiem żelaza i tekstyliów opowiedzieć historię ludzi, którzy mieszkali w sąsiedztwie, pracowali dla biura i zostawili dowody, dzięki którym miasto je pamięta.

Często zadawane pytania

Czy jitte i jutte są różnymi obiektami?

Obie wersje są używane dla postaci 十手. W angielskich katalogach można znaleźć przykład pod jednym lub drugim zapisem.

Kto jest powiązany z Tsuzuki gospodarstwa domowego jutte?

Muzeum Edo- Tokio zapisuje tradycję własności Tsuzuki Juzaemon, yoriki służącej miastu magistractwu.

Którzy oficerowie Edo mogliby nosić tassel z wermilionem?

Zapis kolekcji Tsuzuki mówi, że zarówno yoriki jak i dobhin były dozwolone vermilion.

Czy fioletowy sznur identyfikuje starszego sędziego w całej Japonii?

Kolor wymaga dowodów dla danego biura, jurysdykcji i okresu. Zapisy tutaj nie tworzą ogólnokrajowego rankingu.

Czy wszystkie red- tasseled jitte w kolekcjach Tokio z okresu Edo?

Nie. Tokyo Museum Collection dates object 03000081 to 1929; przykład rodziny Tsuzuki jest XIX wieku i późnym Edo.

Gdzie znajdują się miejsca, gdzie dawne siedziby magistratu są upamiętnione?

Chiyoda City wymienia północne miejsce w Marunouchi i południowe miejsce w Yurakucho.

Filmy i wykłady

Edo-Tokyo Museum — Wideo promujący otwarcie po remoncie Edo-Tokyo Museum

趣味迷走中 — 北町奉行所跡と江戸城外堀跡を 見に行ってきました 東京駅傍 史跡・遺跡に行ってきました#210

Rejestry zbiórki i dalsze czytanie

Powiązane artykuły